zaterdag 19 januari 2013

In Memoriam Wezenskind, 7 januari 2013



Tribute to Spikey (Wezenskind)
Ik was goed en wel een week thuis, toen je je aardse woonplaats verliet.

Mijn eerste schelpenkoord, in alle rust gemaakt. Denkend aan jou.
Het heeft me geholpen je los te laten. Vlieg maar door naar het Licht, lief vriendje.
Heb een koord gespannen van de aarde naar de hemel. Dan weet je dat.


's Avonds, 7 januari 2013 hield je hartje op met kloppen. 

Al je klopjes waren op. 
Het schijnt te kloppen.

Ik dacht dikwijls: Je leeft al in geleende tijd. Je vleeshemd had al zoveel rafels. 
Maar door de onverzettelijke inspanning van 'je vrouwtje', 'Moedermuis', 
haar niet aflatende inzet en liefde, heb je het zo lang weten te rekken in ons midden. 

Iedere week werden je pilletjes geteld en uitgezet. We hadden je natuurlijk eeuwig willen knuffelen en verwennen. Ons trouwe makkertje. 
Als dat had geholpen.

Nu is het stil. Vooral voor je vrouwtje. Geen bedtijd-blafjes, geen wandelingetjes in je fijne buggy.
Het plekje op de bank is leeg. Daar wordt niet meer gedroomd door jou. Je blaft niet meer tegen je vriendjes op tv. Je volgt niet meer waar gereden wordt, op weg naar... 

Wel brandt er een kaarsje op je grafje. Op een plek waar je veel gesnuffeld hebt.
 Een lichtje, zodat je weet waar je kunt landen als je weer even komt buurten, als engel.  
Want ik heb een koord gespannen van de aarde naar de hemel. Dan weet je dat.

"De mooiste hond van Renkum"

Adieu Spikey







Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen