zaterdag 18 mei 2013

Charonia tritonis en het Wonder

Charonia tritonis / Grote Tritonhoren (Triton's trumpet)

Een zeer grote horen, tot wel 330 mm lang. De top is spits, de laatste winding zeer groot en de mondopening ovaal rond (eivormig). Tot twee dunne varices per winding. Brede en smallere spiralen, met diepe groeven ertussen. De spiraal bovenaan de windingen is geknobbeld. De binnenlip heeft fijne tandplooien. De buitenlip heeft enkele grovere tandplooien. De kleur is geeloranje, met een grillig patroon van donkerbruine vlekken. Leeft in tropische en subtropische zeegebieden. Komt daar voor in het getijdengebied en op het continentaal plat, op rotskusten, koraalriffen en zand. De schelpen worden plaatselijk gebruikt als muziekinstrument (trompet / hoorn) maar is nu op de meeste plaatsen beschermd omdat het de buitengewoon destructieve 'Crown of Thorns Starfish' eet, die op zijn beurt leeft en eet van het levende koraal in onze zeeën.

Charonia Tritonis (catalogus-staat)

 Crown of Thorns Starfish


Een gewoon wonder

Enkele hike-tochten geleden vond ik op een afgelegen stuk rots een dood krabje. Het lag er zo indrukwekkend intact en vredig bij, dat ik besloot zijn zonnegraf te sieren en markeren met een fossiele Queen Conch. Door de tand des tijds verworden tot een witte roos. Terwijl ik mijn eerbiedig ritueel uitvoerde stelde ik me het einde van zijn leven voor. Dat toonde geen sporen van verzet, zo bedacht ik bij bestudering van zijn ingenieus gebouwde lijfje. Wat zou hij ervaren hebben in zijn laatste ademtocht? Berusting, vrede? 

Vandaag liep ik opnieuw langs zijn opbaar, dat ik moeiteloos terugvond door de roos die ik als eerbetoon geschonken had. Van het stoffelijk overschot ontbraken nu delen. De zon scheen onveranderd vriendelijk en vredig. Mijn blik dwaalde af. Een momentopname met een tijdloos gewicht. Mijn hart vulde zich met een warme gloed. Ik geloofde mijn ogen niet. Onder het opbaar van het krabje vond ik een prachtige Grote Tritonhoren, intact. Restant van een luisterrijk verleden. Alsof het door me gevonden wilde worden. Nooit eerder vond er één. Ik nam de schelp dankbaar en behoedzaam in ontvangst en bleef voelen. 
Een gewoon wonder nam ik mee.


Foto's zaterdag 18 mei 2013, namiddag
















Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen