donderdag 9 mei 2013

May Flowers on a Rainy Day

Het bewonderen van bloemen roept bij mij dikwijls het beeld op van mijn oma als bloemengids, wandelend door haar tuintje. Gieter en hark binnen handbereik. Oma was van de bloemenpracht. Vol trots toonde ze haar dochters en anderen die er oog voor hadden haar zorgvuldige kweek. Oma zorgde graag, voor haar dierbaren en voor haar planten in huis en tuin. 

De dierbaren kregen koffie verkeerd of thee in porseleinen kopjes met bloem-motief. De koffie had een enkele keer een vel. De thee werd door een prachtig theezeefje ingeschonken. Dat had iets speciaals. En nooit ontbrak het koekje. Ik herinner me de Café Noirs, die krokante koekjes met een koffielaagje erop. Een klassieker. 

Naast bloemen, koffie, thee, koekjes en Engelse drop uit blikken doosjes, verwende oma haar aanloop ook met zelfgemaakte groentesoep. Oma's kookkunst overtrof alles, behalve haar groene vingers. 

Ieder voorjaar werd zingend binnen gehaald. Ieder nieuw blad- of bloemknopje werd geteld en met opgevangen hemelwater uit de schutblaadjes gekeken en gesproken. Oma's tuin lag er onberispelijk, kleurrijk en strak ingedeeld bij. Oma bleef binnen de perken. Dat was haar stiel. Het tijdperk van Cyclamen, Begonia's, gele en paarse Violen, Hanggeraniums, Vlijtige liesjes, Petunia's en niet te vergeten Dahlia's en geurende paarse en witte Seringen. Die vond ik als kind het mooist.

Mijn moeder kent eenzelfde trots als het gaat over de bloemen in haar tuin. Een aantal bloemige favorieten van oma zie ik ook weer terug in de tuin van mijn moeder. Denk aan de Dahlia's, Seringen en Violen. Maar hoe anders tuiniert mijn moeder! 

Daar waar oma de boel binnen de perken hield, is mijn moeder van het Antroposofische model. 'Een heksentuin' met verrassende hoekjes, opstapjes, rommelkiertjes en potjes met kruiden op een relatief beperkt aantal vierkante meters. Alles kan, alles mag. Wild, eigenwijs en zeker niet saai en voorspelbaar, die tuin van mijn moeder. Opmerkelijk is dat ik faal bij het opnoemen van haar persoonlijke bloem-top-tien. Maar één bloem zal altijd verbonden blijven met het beeld van mijn moeders tuin: de feeërieke Papaver. Een pioniersplant, hoe kan het treffender. Steeds weer komen ze op, links naast de Wilg die met iedere jaarring meer, dieper wortelde in het hart van ons gezin. 

Bloemen
De kleur-en vormrijkdom, het zomerse, het frivole, het delicate, het gracieuze... Teder ingepakte pakketjes die zich moeiteloos ontvouwen door die onmetelijke kracht. Déja-vu's die ons geschonken worden. Vertrouwd en ritmisch, als herinneringen die herleven en weer opbloeien uit de grond van ons hart.


May Flowers on a Rainy Day (9.5.2013)






































Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen