maandag 20 mei 2013

Verwonde ziel

Ik schrok toen jij zo plots voor me stond op het balkon. 
Ik wilde je helpen, maar wist niet hoe. Een gevleugeld wezen is niet makkelijk met een natte vinger te lijmen. 
"Life is a bitch and then you die", ging er door me heen. Ik sprak mezelf moed in: "Aan twee geblesseerden heeft niemand wat."

Je stelde me enigszins gerust toen je liet zien eetlust te hebben. 
En voor het avondeten zag ik je opnieuw. 
"Bravo, jij minder valide vogel die er wat van maakt!" 

Tot morgen,  kleine vechter.







1 opmerking:

  1. Ik vind dit zo erg, een vogel met een pootje waar iets mee is. Heb je haar nogmaals gezien?

    BeantwoordenVerwijderen