zondag 21 juli 2013

Hommage aan Meeuw

Zeegedicht van Johanna Kruit

Ik vouw een boot
van wit papier,
ik maak een zeil 
van wind.

Dan vaar ik weg
door water - wier
en niemand die me vindt.

Ik heb een droom
die neem ik mee
een droom van zoute zee.

Alleen de vogels om me heen
die mogen 
met me mee.









Moe gevlogen, op en volgens de natuurlijke wetten gaf Meeuw zich over aan de elementen. Met het zicht op zijn laatste vlucht. 

Na afloop van onze trail had de zee Meeuw al meegenomen. Onze gevonden schelpen hebben we die dag op Meeuw's rustplaats aan de zee geschonken. Voor een behouden overtocht. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen