vrijdag 27 september 2013

Walk on


Het is een kwestie van opbouwen en opdoen van ervaring en vertrouwen. Emma lijkt het berglandschap boeiender te vinden dan de kustlijn. Daarin zitten we nog niet helemaal op één lijn. 

Desalniettemin is ze bereid met mij die kust te verkennen. Kleine stukjes, meters, er is een begin. 

De tijd van het leren wandelen aan een lijn en het verkennen van een indrukwekkende ruimte (zee en strand) valt voor Emma samen. Dat is ook best een klus voor zo'n klein Chi-wezen. Ikzelf word in deze situatie uitgedaagd in het betrachten van geduld. Ik wil niets liever dan lopen en klimmen en de stilte ervaren op die voor ons zo betekenisvolle plaats aan de Atlantische Oceaan. 

Omdat het hiken op Chi-level niet veel energie vraagt, blijft er wel energie over voor het uitgebreid bereiden van een heerlijke maaltijd bij thuiskomst. Emma gaat knock out zodra ze thuis de bank heeft beklommen. Dromen en indrukken verwerken. 

En indrukken doe je op aan zee. Een zee die bij iedere ademhaling verandert van gedaante. Helemaal voor Emma kan het geheel niet anders dan indrukwekkend zijn, lijkt me zo.

















Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen