zondag 22 december 2013

Cymatium femorale, Tritonhoren

Richard van Genderen, kunstenaar


Cymatium femorale (Tritonhoren)
Angular Triton (engelse benaming)

Er komen nogal wat Tritonhorens voor in de wereldzeeën. Merendeels stevige en dikschalige, verschillend gevormde horens met een meer of minder lang siphokanaal. Een echt opvallende sculptuur: krachtig bestaande uit spiralen, dwarsribben, knobbels en vaak sterke mondranden (varices). De opperhuid is dik, schilferig en soms zelfs behaard, zoals bij de 'Cymatium pileare' (harige tritonhoren). Van dit soort vond ik ooit een halve, net aangespoeld uit zee. Heb deze wel bewaard, omdat ik de vorm zo bijzonder vond. De Tritons komen voor in tropische en subtropische gebieden. Veelal levend in het getijdengebied. 

Na de vondst van mijn halve 'Cymatium pileare', vond ik relatief kort na elkaar drie 'sculpturen' die veel overeenkomst vertoonden met de 'pileare', maar niet deze naam mogen dragen, vanwege aantoonbare verschillen. Dat ze familie zijn, zag ik direct. Toch lukte het me niet de voor mij onbekende en aan onze kust sporadisch te vinden andere sculptuur te determineren. In mijn achterhoofd bleef het zoeken naar de naamgeving wel doorgaan.

Totdat ik deze week op de site 'I love shelling' het prachtige architectonische bouwwerk terugvond. Op een foto, in de hand van de trotse vindster. Herkenbaar beeld. Nu kan ik mijn drietal dat al langer aan de kust heeft gelegen (gelet op de vervaagde kleuren) en naamloos in mijn mini museum eindelijk benoemen. Het gaat om de  'Cymatium femorale'. Ik vond de schelpen direct bijzonder fraai, juist door hun opvallende, grillige sculptuur. Kunstwerkjes.

En toeval of niet? Gisteren, een dag nadat ik de naam van de architect  had gevonden (ere wie ere toekomt), had de lokale visser van Baie Lucas een intacte 'femorale' op zijn tafel liggen, voor de verkoop! Nooit eerder! De opbrengst van deze schelp zal vermoedelijk tussen één en twee dollar liggen. Met deze schelpopbrengsten en gevangen vis, voorziet de man in zijn levensonderhoud. Ik vermoed, weet bijna wel zeker, dat hij de prachtige femorale uit zee heeft meegenomen. Handelen waar ik niet achter sta, maar ik begrijp zijn situatie.

Na onze kennismaking een paar dagen geleden 'Hi I am the Shell Girl, nice to meet you', leveren Niels en ik hem gevonden, aangespoelde lege schelpen aan, voor zijn winkeltje. Dat winkeltje bestaat uit een oud houten tafeltje aan zee. Zijn domein. Op een strategische punt: er is een hoogzit voor de toeristen die walvissen willen spotten of zomaar van zich af willen dromen. Een openlucht winkeltje, waaruit ondernemerszin blijkt. Eén van mijn afgestane items heeft hij al verkocht, waaronder een juvenile conch. Een leeg schelpje van een centimeter of vier. Echt een mooi exemplaartje. De visserman was er zichtbaar blij mee en complimenteerde me met mijn scherpe gezichtsvermogen. Hij legde hem direct apart. Ik vertelde hem dat de lege schelp gevonden wilde worden. Een vibe. 
De visserman keek wat schaapachtig en lachte wat om mijn 'bijgeloof'. Morgen brengen we hem de dagopbrengst van vandaag. 



Foto Wikipedia


Foto's Hedy's Museum





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen