woensdag 18 december 2013

Eer zij God

Voor mij, voor ons samen, bij voorkeur geen dogmatische viering van het geboortefeest meer, al lijkt de uiterlijke vorm het in ons tijdsgewricht te winnen van een innerlijke betekenis van de geboorte van het Licht. Vrijheid betekent voor mij dat ieder mens het feest op zijn eigen wijze vorm mag geven. Dat niemand kan vertellen hoe het Kerstfeest gevierd moet worden. Mag het een individuele aangelegenheid zijn? Niet langer bezit van de massa? 

Een latent aanwezig en voelbare Europese Christelijke traditie tijdens mijn jeugdjaren heeft bepaald dat ik nog steeds graag Kerstliedjes zing of bij voorkeur meezing tijdens een intieme kerstviering in een sfeervolle kerk. En niet louter de vreugde van het zingen (ik zing graag aan zee, onder de douche en tijdens het koken) en de indrukwekkende klanken van het orgel bepalen dan mijn gevoel van toewijding. Gezang 134, 'Gloria in Excelsis Deo' is een lied dat ik graag meezing. Een roep, een eerbiedige uiting, richting het alomvattende, dat wat alles leven inblaast. Een gebed, een impuls voor ons eigen Bethlehem, het hart, voor de geboorte of wedergeboorte, de totstandkoming van ons Hemelse Lichaam. 

Laten we vooral tijd nemen voor deze bezinning, samen of alleen in stilte. Laat diepe Vrede van Bethlehem ons vergezellen in het dal waardoor wij gaan. We zijn op doorreis naar ons eigen Land van Licht.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen