vrijdag 3 januari 2014

Gefrankeerde Blog-brief

Het ontvangen van brievenbus-post, en dan bedoel ik handgeschreven kaarten, brieven en natuurlijk fraai aangeklede pakketjes die niet door de gleuf passen, vallen in mijn handen zonder uitzondering in goede aarde. Ze stemmen me vreugdevol. Het ontmantelen van die geschreven gestes na ontvangst, gebeurt dan ook zonder uitzondering in opperste concentratie. Eerst na bestudering van het handschrift. Altijd een intiem moment.

De aanhef en adressering vormen samen met een in het oog springende postzegel de clotted cream op de pennenvrucht. Letters die sierlijk, potsierlijk, hoekig, hakig, hellend naar links of rechts, kaarsrecht, bibberig, bedremmeld of juist standvastig aan het papier zijn toevertrouwd, lichten zo dikwijls een tip van de sluier op over de mogelijke afzender. Bijna parallel aan die onthulling gissen fantasieën avontuurlijk naar ontberingen tijdens afgelegde wegen bij bestudering van de zegels met of zonder stempel. Met die zegel is het een beetje zoals met het handschrift. Ze zijn er in vele vormen, soorten, maten en kleuren. Ze groeien, rijpen, ontwikkelen zich en vertellen een verhaal op zich. Creaties. Gevormd door de tijd, het leven en vanuit de inspiratie van een ontwerper. De zegel en het handschrift, ze verhouden zich goed op papier en vinden welwillend hun weg samen.

Verwachte post, onverwachte post: Blije schrijfsels, boze schrijfsels, geestige, of geestdriftige schrijfsels. Liefdesbrief, kerstwens, nieuwjaarsgroet, geboortekaart. Niet te vergeten de ansichtkaart die slechts ruimte laat voor een betekenisvol krabbeltje met of zonder getekend wolkje, getrokken streepjes regen of iets wat moet lijken op onze zon. Al die bestellingen, ze rusten vol vertrouwen in mijn handen. De energie van de schrijvershand nog tastbaar in gelezen letters. Ontslagbrieven, dreigbrieven en rouwkaarten ontvang ik bij voorkeur niet, hetgeen vast geen uitleg behoeft. Die post mag er héél lang over doen.

Waarlijk, de met ziel ingeblazen brievenbus-post mag wat mij betreft geen langzame dood sterven. Hoe spannend en verkwikkend zijn toch die op papier gestelde boodschappen geweest, die van hand tot hand gingen en uiteindelijk hun landing maakten op mijn deurmat. Daar ter plekke door gekozen papiersoort, afbeelding, uniek handschrift en fraaie zegel, spontane feestjes bouwden. De handgeschreven brievenbus-post verdient een reanimatie. Bij overleven, mogelijk met een veranderende functie: de levende handdruk in woord en beeld. Afzender herkend.


Zegels Nieuw Sint Maarten
(vanaf 10 oktober 2010)



























2 opmerkingen:

  1. Ik vind gewone post ook nog steeds veel fijner dan digitale. Ik zie het gemak van het digitale natuurlijk in, lekker snel. maar echte post.........veel leuker. Weet je dat er zoiets als snailmail bestaat. Is populair onder jongeren. Deze website oa. http://www.snailmailmagazine.nl/
    Wat ook een heel leuk blog is, de Groene Meisjes. http://www.degroenemeisjes.nl/snailmail.
    Zij schrijven ook over tweedehands woninginrichting. Jonge meiden die het prachtig vinden hoe wij vroeger woonden, jaren 50 en 60 spul. Ik vind het spuuglelijk en zij kicken erop. Vind ik heel leuk om te lezen en soms vind ik het zelfs leuk staan bij hen.

    Liefs van Geri

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Geri voor je leuke reactie. De tips waaronder snailmail zijn super! Heb al heerlijk gestruind op deze mooie initiatieven en ook al drie likes uitgedeeld op Feestboek. Ga zo de link van groene meisjes bekijken. Zin in! Leuke tips!!!

      Verwijderen