zaterdag 4 januari 2014

Op een Presenteerblaadje


Niet alles is wat het lijkt op aarde. Niet op land, niet in zee. Vanaf Baie Lucas nam ik tijdens drie bezoeken een relatief groot aantal lege Queen Conches mee. Een klein aantal daarvan, door hun bewoners verlaten, spoelden intact aan op de rotspartijen. Een enkele keer gebeurde dit waar ik bijstond. De meeste Conches vond ik tijdens mijn wandelingen in zee. Ook deze huizen stonden leeg. De bewoners hadden het pand verlaten. De wijze waarop werd niet verteld. Vrijwillig of door huisuitzetting, het blijkt nogal wat uit te maken. De schelpen werden bij thuiskomst in een laag water in de soeppan gelegd, met als doel ze in een paar minuutjes 'schoon' te koken. Ik meende daarmee het proces van ontzilten te verkorten en eventuele luchtjes te laten verdampen. Luchtjes, ik heb er een figuurlijke neus voor. 

Het pannetje 'soep' kookte nog geen drie minuten, toen vanaf de bank in de woonkamer diverse 'Ah's, 'Ohhhh's', 'Nee's en 'Moet dat nou's mijn kant op werden gestuurd. Ik stond in de keuken, met mijn neus boven de soeppan. Eigenlijk te druk om acht te slaan op mijn omgeving, maar iets in me zei me dat het menens was. Dat deze kookkunst niet werd gewaardeerd door de fijnproever in huis. Het was de eerste en tevens laatste keer dat ik op deze wijze een schelp een lesje persoonlijke hygiene zou leren. 'Niets is sneller dan een gerucht' pleegt men te zeggen, maar ik weet zeker, behalve lucht! De pan ging van het vuur, Niels horizontaal vanwege onwelriekende gassen die in zijn neus bleven hangen en de schelpen werden te luchten gelegd op een van onze balkons. Daar hebben ze bij benadering een dikke week gelegen. Toen vond ik het tijd de kleurige voormalige onderkomens van de mollusken te voorzien van een laagje olie. Rozenolie. 

Daar waar ik doorgaans een neus heb voor onwelriekende luchtjes, faalde ik ernstig op het balkon toen ik de bouwwerkjes één voor één opraapte en bestudeerde. Mijn hart voor de schelp won het van mijn nuchterheid en neus. De regie werd overgenomen. Ik wilde die prachtige Conches graag toevoegen aan mijn Schelpenmuseum. Het hele spul werd in een grote zwarte emmer de badkamer ingebracht voor een laatste douche voor zalving plaats zou vinden. En details over het vervolg vereisen een sterke maag. U bent gewaarschuwd. Niels deed zijn vakantie-middagdutje en ik wist dat wie a zegt ook b moet zeggen. Maar dat successievelijk het hele alfabet zou volgen kon ik niet bevroeden. De gifbeker moest leeg. Organische resten die in enkele schelpen waren achtergebleven, waren door hoge temperaturen gaan rotten. En dat proces had ongenode gasten aangetrokken op het balkon én in de schelpen. Met alle gevolgen van dien. Het heeft me een hele middag gekost de boel te klaren. 

Niels vroeg me na ontwaken toen alle stof was neergedaald (niet zijnde giftige stoffen), waarom ik niet heb overwogen de schelpen vanaf het balkon weer in zee te gooien (hier een nette weergave van zijn vraag). To be honest, die gedachte is geen moment in me opgekomen. Anyway, de schelpen zijn nu 'H2S' negatief getest en liggen bij te komen van alle reuring. Niet op de zeebodem, maar op een heel mooi blad van bamboo. Deze 'Rectangle Tray' - ik houd erg van natuurlijke materialen ;-) - kocht ik speciaal voor het bonte gezelschap. En voor Niels' geruststelling: Het blad is vol. Ik beken dat het begrip leeg en vol wat onder druk is komen staan door mijn handelen en nogal rekbaar lijkt, maar één ding is zeker: Op de bamboo tray is geen ruimte meer voor nog een Conch. En ter aanvulling nog het volgende. De test, het onderzoek, is uitgevoerd onder 'het vierogen- en tweeneuzen-principe'. Mensenneuzen. Redelijk empirisch, zo leek me. Toen ik het blad trots de kamer in bracht, bleek Emma wel meer dan gemiddeld geïnteresseerd in deze trits schelpen. Emma steekt haar neus graag in andermans zaken, dacht ik snel.


Bamboo is a renewable and sustainable natural resource.
Bamboo is harder, denser, and lighter thane most types of wood.
Bamboo blocks odor and bacteria because it absorbs less moisture than wood. 



1 opmerking:

  1. Ha, ha.......wat een prachtig verhaal. Jij als hoogsensitief persoon met ""je neus"". Niels die vraagt waarom je het niet in zee hebt gegooid en jij die er geen seconde aan dacht en dan Emma nog, die haar neus in andermans zaken steekt.

    Maar wat een prachtige verzameling heb je opgebouwd!!!!

    BeantwoordenVerwijderen