vrijdag 14 februari 2014

Het Blauwe Uur



Het Blauwe Uur

Als ik geen hand voor ogen zie 
in engte naar mijn haven
mijn afgesneden adem smeekt 
mijn dorst te mogen laven

Als ik verstijfde uren tel die 
kabbelen noch verjaren 
 en armen van genade mis die 
angsten zacht bedaren

Als ik fantomen in mijn hoofd 
niet langer meer bevecht
het laatste oordeel spreekt over
't op-leven-en-dood-gevecht

Als ik zout niet meer voel bijten 
in wonden van de tijd, ik
apathisch wacht en opgebrand, 
ontworteld, mezelf kwijt

Het uitgeworpen anker
geen grond meer graaft in zee
geen reddingsboei, geen horizon
restant een waanidee

Zijn het de ogen van erbarmen 
waarin ik ochtendgloren vind 
het antwoord op gebrokenheid
in Licht dat mij verbindt.


Hedy, februari 2014



1 opmerking: