woensdag 26 februari 2014

Kleine Zelfstandigen

Het eiland kent veel inwoners die geen vaste baan hebben, ofwel afhankelijk zijn van verlengingen van tijdelijke contracten. Steeds weer opnieuw. Een leven vol onzekerheden. Daarnaast zijn er inwoners die op creatieve wijze, als kleine zelfstandigen, hun maandinkomen bij elkaar werken. Misschien mag ik wel zeggen 'scharrelen'. Hoogstwaarschijnlijk leeft deze groep van dag tot dag en wordt door hen niet echt gedacht in termen van maandinkomen. 

Bij 'Le Grand Marché werken boodschappenjongens bij de vele kassa's. Zij pakken behendig en zorgvuldig de boodschappen in plastic zakken en rijden deze in de kar voor de klant naar de auto om ze daar ter plekke over te laden. Je kijkt als klant toe. Een helpende hand bieden vinden zij overbodig. Deze boodschappenjongens doen dit werk fulltime, zes dagen per week. Zij staan niet op een loonlijst en moeten het hebben van de fooien die klanten hun toebedelen. Wij hopen altijd maar dat een ieder die van hun diensten gebruik maakt, ook gul geeft! 

Een ander voorbeeld 'zelfstandig ondernemerschap' betreft de rasta-man op oude fiets. Niels noemt hem 'jouw vriend', omdat ik iets met hem heb. Zijn leven is hard, lijkt me, maar hij straalt zo relaxed en blij uit. Misschien mede door de jointjes die hij rookt. Scharrelt zijn kost bij elkaar rondom onze woonplaats. Loopt dagelijks onder de bloedhete zon, met een jute zak vol kokosnoten de berg op richting bewoonde wereld, met de hoop daar iets aan de man te kunnen brengen. 

Ook rondom Simpson Bay legt een karakteristieke eilandbewoner met een kruiwagen vol kokosnoten grote afstanden af voor zijn handel. Kleinschalige handel, welteverstaan. Verkoop voor het levensonderhoud. Denk aan een dagopbrengst van een aantal dollars. Net genoeg om in leven te blijven, denk ik dan vaak. Hij ziet er overigens voor zijn leeftijd bijzonder gezond en sterk uit. Een gespierde spijker, geen gram vet op zijn botten. 

Niels haalt ons drinkwater in grote cans bij 'Heavenly', de shop die flessenwater levert. Daar heeft een man voor zichzelf een arbeidsplaats gecreëerd, door voor klanten de cans naar de auto te dragen. Bedenk wel, het betreft een oudere man, die dagelijks vele cans van 20 liter tilt en sjouwt. Ook hij moet het hebben van fooien. Een aantal maanden geleden werd hem door de filiaalmanager verzocht, om niet meer rondom zijn winkel te hangen. Daarmee raakte de waterdrager 'werkloos'. En in zak en as, zo vertrouwde hij Niels toe. Vandaag liep hij er weer en hielp Niels als vanouds met de cans. Een uiterst vriendelijk mens. Ook deze man belegt zijn boterham niet makkelijk, dat is evident.

Voor een visser bij Baie Lucas (Mr. Shellman), eveneens een kleine zelfstandige, maak ik de Sea4All Shell Giftboxes. Daarnaast lever ik hem de door mij langs de kust gevonden schelpen aan. Eigenlijk kreeg ons partnership met de gevonden losse schelpen een eerste boost. De giftboxes volgden later. Deze verkoopt hij echt snel! Mijn replenishment van vorige week had hij binnen twee middagen verkocht. Alles. Daar geniet ik van. Het idee dat hij de toeristen iets te bieden heeft, waarvoor hij bij uitzondering niet zelf eerst hard heeft hoeven werken, vind ik geruststellend. Vanavond heb ik opnieuw vier giftboxes voor hem gemaakt. Ik weet echt niet wat hij er voor vraagt. Vind ik ook niet zo belangrijk. Morgen worden de vier boxes door mij gevuld en zal ik samen met Emma bij hem aanlopen. Dan resten nog een paar boxes die ik voor hem kan vullen en ben ik door mijn voorraad boxes heen. Natuurlijk kan ik hem nog steeds blijven verrassen met schelpen die ik vind tijdens mijn wandelingen aan de kust. Dat zal ik ook blijven doen. Ik vind het leuk, hij ook. Twee blije eilandbewoners. Ik was vandaag in een kleurstemming. Hoop dat Mr. Shellman ook van kleur houdt... :-)


Replenishment Shell Man, 26 februari 2014







Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen