woensdag 19 maart 2014

"Leaves of Grass"




Juist toen het zo bijzonder welkom was - vandaag na een intensieve week
 van krachtsinspanning - belandde ik midden in de liefdevolle woorden van Walt Whitman. Wat een cadeau. Ondanks mijn voornemen selectiever te internetten, kan ik niet anders dan gehoor geven aan de roep van verdieping. Niet gehinderd door enige kennis, sta ik te popelen, wil ik Whitman's wereldbeeld, ideeënwereld en lichtwerk verkennen. Als een blije, speelse, leergierige pup zal ik hem aan de voet volgen. Zijn wereld inrennen en een duik nemen in zijn 'Leaves of Grass'. 


" ... Lang genoeg heb je voorzichtig gewaad,
een plank vasthoudend langs de kust
Nu wil ik dat je een onbevreesde zwemmer bent.
Dat je midden op zee in de golven duikt,
en weer omhoog komt,
naar mij wenkt,
luidkeels roept
en lachend schudt met je haar ... "





Artikel VA, 2014

In mijn onschuld stel ik na het ontbijt een vraag. Wie is Walt Whitman? Onmiddellijk volgt het antwoord van de andere kant van de tafel: “De grootste Amerikaanse dichter ooit.” Wie kent Whitman niet? Ik dus. Maar mijn nieuwsgierigheid naar Whi
tman is de afgelopen dagen flink gewekt door de citaten die Jed McKenna in zijn boeken rondstrooit.


Neem de volgende dichtregels van Whitman uit 1855: “Ik denk dat ik onder de dieren zou kunnen leven, ze zijn zo vreedzaam en onafhankelijk. Ik kan hen lang observeren, heel lang.
Ze sloven zich niet uit en jammeren niet over hoe slecht ze er aan toe zijn.
Ze liggen niet wakker in het donker om hun zonden te betreuren.
Ze maken me niet misselijk met hun gepraat over hun plichten aan god.
Niet één is ontevreden.
Niet één knielt neer voor een ander dier, noch voor een van zijn eigen soort, dat duizenden jaren daarvoor leefde.
Op de hele aarde is niet één dier dat gerespecteerd wil worden, of dat ongelukkig is..” (uit: ‘Song of Myself’ in ‘Leaves of Grass’, 1855)

Ik ga op zoek. Op Wikipedia lees ik dat Walter Whitman een Amerikaans dichter, journalist en essayist was. “Hij is wat de Amerikanen een self-made man noemen: hij begon als loopjongen in een advocatenkantoor, werd dorpsonderwijzer, richtte verschillende tijdschriften op, bouwde huizen en schreef aan zijn magnum opus, ‘Leaves of Grass’. Een mijlpaal in de Amerikaanse literatuur.” 

En verder: “Whitman streefde nooit bezit en rijkdom na, behoorde tot geen enkele vereniging, was altijd optimistisch en vrolijk. Een aparte, imposante verschijning, groot van gestalte, traag bewegend, tolerant, democratisch, ontvankelijk, en tegenover iedereen vrijgevig en van goede wil...”

Zijn advies: “Citeer geen anderen… laat je schrijfsels licht zijn als vogels in de lucht, of als vissen die in zee zwemmen.” En: “Maak niet slechts afbeeldingen van de natuur, maar gedichten die ontstaan door spiritueel contact met de dingen zelf.”


6 opmerkingen:

  1. Klinkt me als muziek in de oren...Fijne dag gewenst, Hedy.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Walter. Voor jou natuurlijk ook een fijne dag toegewenst, al besef ik dat jou dag in Nederland 5 uur voorloopt op de onze en dus ook al weer bijna verjaart. Voor morgen dan ook alvast een fijne dag toegewenst.

      Verwijderen
    2. jou = jouw, oftewel lees voor kip konijn.... :-).
      spellingsfouten zijn er om te maken ;-)

      Verwijderen
    3. deze correctie heeft betrekking op het tweede jou (dat dus jouw dient te worden) in mijn eerste reactie. Het wordt (met dt) steeds grappiger.....

      Verwijderen
  2. Leuk. Een goed idee voor mijn 24 boeken

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hi Geri, lijkt me ook helemaal iets voor jou! Ik volg je stappen. Spring je mee in Leaves of Grass ;-)

      Verwijderen