zaterdag 26 juli 2014

1899

Vandaag was het de geboortedag van mijn opa, 26 juli. 
Hij zou 115 geworden zijn, zo herinnerde mijn moeder me vanochtend over de Skype. Skype, hij zou het geweldig hebben gevonden. Hij hield van uitwisselen, maar stapte daarvoor dagelijks op zijn fiets en legde trouw vele bezoekjes af. 

Ik herinner me mijn opa goed en levendig. Ook op zijn fiets en in zijn rookstoel. Kaarsrecht, zo liep en fietste hij. Het leven door. "Een ding is zeker, mam", zei ik."De 115 zou hij nooit gehaald hebben, ook niet als ie niet had gerookt". We lachten. 

Sterk was hij, mijn opa. Een leeuw. "Een heel oude boom zou hij nu zijn. "Zo'n stevige, gewortelde boom van 115 jaar oud." vulde ik nog aan over de Skype. En mijn moeder vroeg aandacht voor het feit dat precies een eeuw later, in 1999, zijn achterkleinzoon - haar kleinzoon - geboren werd. Een kind dat ook nog dezelfde namen zou dragen: 'Hendrik Jan'. Dat kan geen toeval zijn.

We gingen op pad, richting strand. Met Emma, zij had beweging nodig. Wij ook. Ik dacht aan mijn opa, daar aan dat strand. De 115 jaar oude sterke boom. Hij hield van Egypte. Hij zal er vast vaak zijn en soms bij mij. In ieder geval was hij dat vanmiddag. Ik zong lange stukken van Schubert's 'Der Tod und das 'Madchen'. 

Klanken. Een trance en ik vond een indrukwekkende Conch. Vergaan, maar imponerend door leeftijd en vorm. Een heel oude Conch. Ik nam hem mee naar huis. Laten liggen was geen optie. Schelp '1899'. 
























Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen