donderdag 21 juni 2018

Poppetje gezien, kastje dicht

Op 7 juni deed ik verslag van een hoornaar die huishield in de twee nesten van verschillende hommel kolonies in mijn tuin. De kaping betekende het failliet van de kolonies. Ik was een aantal dagen sprakeloos en stil werd het ook in en rondom de nestkasten. Een bloedeloos geheel.

Na twee weken stilte besloot ik dat het tijd werd voor het opruimen van nestrestanten. Vogels willen net als de mens nog wel eens aan een tweede leg beginnen en ik wilde daarbij wel helpen met het aanbieden van een schoon huis. 

Een lange trap werd in positie gebracht. Een held met schroevendraaier, zonder hoogtevrees en kloppend hart bood zich aan. Met moed en beleid (je weet maar nooit) werd de nestkast losgeschroefd en voorzichtig naar beneden gebracht. Ik stond erbij en keek ernaar. Het deksel werd gelicht en vier ogen inspecteerden de inhoud. 

Twee van de drie ruimtes toonden duidelijk sporen van verlaten bewoning. In de middelste ruimte - daar waar de hoornaar een inval had gedaan - lag een hommel-lijkje tussen het organisch materiaal. In het andere nest dat nog volledig afgedekt was met organisch materiaal waren geen bijzonderheden waar te nemen. Net op het moment waarop we de oude nesten wilden gaan ontmantelen, vloog een hommel-werkster aan in bekend tenue en cirkelde in de lucht op de plaats waar het nestkastje had gehangen. Duidelijk onrustig en op zoek naar het vlieggat. We stonden perplex. 

Het deksel werd stante pede gesloten en de held ging met nestkast, schroevendraaier en hart voor de zaak de trap weer op richting de cirkelende hommel, zo'n twee meter vanaf de grond. Binnen no time hing het kastje weer op zijn plek. Pak van ons hart. En toen werd het stil.

Maar niet lang. Gisteren zag ik vanuit de woonkamer een groot insect vastberaden, zonder enige twijfel het vlieggat inschieten van het nest dat het minst geleden had ten tijde van de aanval door de hoornaar. Was het een hommel? Maar het leek zoveel groter, dan de werksters die ik steeds in- en uit had zien vliegen. Ik liet het rusten. Totdat ik een dag later tijdens een telefoongesprek vanuit de woonkamer opnieuw hetzelfde zag gebeuren bij hetzelfde vlieggat. Het ging ook dit keer te snel om te kunnen vaststellen of het een hommel betrof. Opnieuw liet ik het gaan.

Vanochtend vroeg toen opnieuw mijn aandacht werd getrokken door beweeg rondom de opening van de nestkast snelde ik met mobiel naar buiten. Een prachtige grote aardhommel met okergele strepen met een hagelwit kontje (duidelijk groter en duidelijk minder contactueel dan de werksters die ik zo goed kende), vloog van de kast naar klaprozen en weer terug naar de kast en verdween vervolgens naar binnen. Ik slaagde er nog net in een foto te nemen van de hommel op de klaproos. Daarna stond  ik erbij en keer ernaar. Vele vragen die zich oprichten. 

Gaat het om de geboren maagdelijke koninginnen uit het nest, die nu sinds een paar dagen de wereld aan het verkennen zijn? Het nest dat de hoornaar-aanval wel wist te overleven. Of zijn het passanten slechts op zoek naar bed and breakfast? Of is het nest gekaapt door een grotere hommel-soort in ander tenue? Wie het weet mag het zeggen. Net als je denkt iets te begrijpen van hommels, hommelt het in je hoofd. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten