25 januari 2026, Hedy
zondag 25 januari 2026
"Geen begin en geen einde"
Het einde van januari komt in zicht en ik zie dat ik weinig tot niets aan verslaglegging deed in het nieuwe jaar '26.
Ik vond het tot nu toe een lastige maand. Om meerdere redenen en het lijkt een pril patroon te worden dat deze specifieke koude wintermaand - zowaar de maand waarin ik het levenslicht zag - me met het jaar zwaarder valt.
Ik mis Licht. Jong Licht. Dat Licht dat je laat herinneren dat alles wat failliet aanvoelt, weer gaat doorstarten. Dat licht dat zingt in de cyclische tijd.
Geen begin en geen einde.
Normaliter til ik mezelf vlot uit afgeleefde gemoedstoestanden, maar de afgelopen weken slaagde ik daar níet in. Zelfs de roep van buiten bleef uit. Ik voelde, hoorde en zag het niet. Door het aanhoudend askleurig perspectief en gebrek aan energie meende ik zelfs op momenten zeker te weten dat het laatste woord en beeld gedeeld waren.
En bij een geforceerde poging mijn stemming een radslag te laten maken door het ondergaan van een door mijzelf opgelegd bosbad, inmiddels meer dan anderhalve week geleden, voelde ik me zelfs ellendiger dan ooit. Zelfs bomen slaagden er niet in me stevig te omarmen.
Ik gaf het op. Ik liet mijn zorgen over de uitkomst van alles los.
En dit stoppen met forceren en piekeren leidde gisteren tot een geest impuls.
Noem het Licht van Boven.
In een fractie van een seconde overzag ik dat het eind van januari het begin van februari met zich meedraagt. Kinderlijk eenvoudig. Er ontstond ruimte. Ruimte werd geboren, met een oerkreet.
In mijn binnenruimte hoorde ik mijn vogel, de Dryocopus Martius. Mijn Zwarte Specht. Daar was ie.
In februari valt het hoogtepunt van de balts van de Zwarte Specht. De hofmakerij van deze vogel met zijn klaaglijke roep, maakt van zijn territorium een mysterie plaats. De opvallende roep van de Zwarte Specht, die vooral in nawinter en voorjaar op heldere, frisse ochtenden te horen is, vuurt ieder failliet verklaard winterhart aan.
Op pad dus, op zoek naar mijn aanvuurder. Mijn inspirator met rode pet.
Ik wil 'm zien!
24 januari 2026, Hedy
Nem Às Paredes Confesso - Amália Rodrigues
Não queiras gostar de mim
Sem que eu te peçaNem me dês nada que ao fimEu não mereçaVê se me deitas depoisCulpas no rostoIsto é sincero, porque não queroDar-te um desgostoDe quem eu gostoNem às paredes confessoE até apostoQue não gosto de ninguémPodes morrer, podes chorarPodes sorrir tambémDe quem eu gostoNem às paredes confesso
Bach: Keyboard Concerto No.3 in D Major, BWV - Beatrice Rana
00:00 Concerto No. 3 in D Major, BWV 1054: I. 06:41 Concerto No. 3 in D Major, BWV 1054: II. Adagio e piano sempre 11:58 Concerto No.3 in D Major BWV 1054 : III. Allegro
Abonneren op:
Reacties (Atom)