zondag 19 april 2026

Aardhommel (Bombus terrestris) verzamelt nectar van koolzaadbloemen




19 april 2026, Hedy 

Ray Lamontagne - God Willin' & The Creek Don't Rise


In the mountains the sun sets up in ribbons so high, it's like I don't never wanna get old... don't ever wanna die. We been seein' steady rain, 'bout to drive us all insane, nearly lost a few head up in the pines. At night, when some of the boys get to talking up their girls back home, you know I tell 'em there ain't none as fine as mine. I can hear old Chapman sayin' come morning we'll break the range, be pushin' hard now for the plains. I close my eyes and I can see you... I close my eyes and I can feel you here. God willin' an the creek don't rise, I'll be home again before this time next year. Though I fear this fever won't break. 

 

Akkerranden vol ...


 
Het akkerviooltje, een belangrijke waardplant voor parelmoervlinders. 19 april 2026, Hedy 

Wilde hyacint - Hyacinthoides non-scripta (Bos hyacint)


19 april 2026, Hedy

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata - Timelapse 2026 - Alle knoppen open

18 april 2026, Hedy 

Levens-vreugde in den dood - Willem Kloos

Levens-vreugde in den dood 

 
Zoudt ge, als gij doodgaat, menschen, en gij ligt,
 
Met brekende oogen in 't aetherisch-teêre
 
Masker der trekken, niet nog even keeren,
 
Voor de allerlaatste maal, uw bleek gezicht
 
 
 
Naar 't door de ruiten binnenstormend licht...?
 
't Zal u niet wonden met zijn gloênde speren!
 
Laat het u schroeien zelfs....! wat zou 't u deren?
 
Haast sluit gij voor eeuwig uw oogen dicht....
 
 
 
Dan zal die gloed op de wijde onbewustheid,
 
Waar heel uw wezen in henen-koelt,
 
Liggen, verzacht, als een zoete gerustheid,
 
Dat gij toch vroeger iets schoons hebt gevoeld
 
 
 
In dat nu mystische, verre verleden,
 
Toen in het zonlicht zich repten uw leden....



Willem Kloos (1859-1938). 
Uit de bundel ‘Verzen III’ uit 1913


Liggen in de zon


Liggen in de zon

Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht.

Ik lig languit lig in mijn huid te zingen
lig zacht te zingen antwoord op het licht
lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen
te zingen van het licht dat om en op mij ligt

Ik lig hier duidelijk zeer zuidelijk lig zonder
te weten hoe of wat ik lig alleen maar stil
ik weet alleen het licht van wonder boven wonder
er ik weet alleen maar alles wat ik weten wil.


Hans Andreus (1926 - 1977)

Uit 'Muziek voor kijkdieren) 1951 (Windroosserie deel 12)