De zeldzaam zachte eerste oktoberweek leidt onverwacht nog tot drukke activiteit van laatste vlinders op de akkers en in eigen tuin. De Kleine parelmoervlinder, een van mijn favorieten heeft dit jaar de hitlijsten weten te bestormen en een ontkende groei doorgemaakt. Overal in het land werd ze dit jaar waargenomen, waar ze in voorgaande jaren nog als schaarse vlinder werd genoteerd.
Tijdens de dagwandeling met de hond kan ik nog steeds niet zomaar aan haar voorbijlopen, hoe vaak ik haar ook heb mogen spotten en vastleggen.
Als in oktober in de akker zo maar een tiental exemplaren de zandgrond bestormt, moet ik toch kijken. En dat leverde thuis op het beeldscherm een leuke verrassing op en een direct antwoord op de vraag die ik mezelf stelde tijdens het spotten: 'Wat zijn ze daar nou toch aan het doen?'
Deze succesvolle schubvleugelige draagt op de valreep van het seizoen (met het eigen sterven in het vooruitzicht) nog even bij aan het voortbestaan van eigen soort. Eitjes worden afgezet!
En ik zag het nooit eerder zo gedetailleerd. Het achterlijfje wordt omgekruld (hoe lenig!) waarmee de eitjes uiterst zorgvuldig worden afgezet, bij voorkeur aan de onderzijde van een blad.
