Maandag, een extra aan het weekend geplakte vrije dag.
Tijd en reden om met Emma nog een keer naar het 'Keizersmantel Landgoed' te gaan. Zo benieuwd of zich al een geschikte partner heeft aangediend voor de Keizerin die er zaterdag jl. vloog. Zij was nog maar net ontpopt en vol in bedrijf boven het Koninginnenkruid, waar ze op verschillende bloemen landde voor nectar. Alleen haar Keizer ontbrak nog voor een goede afloop van het sprookje.
Zou hij er vandaag misschien vliegen?
Nee.
Waar ik ook keek, geen Keizer in het zicht en ook de Keizerin van zaterdag jl. bleek nu een grote afwezige. Zelfs de hoop op een tweede ontpopt Keizersmantel-vrouwtje bleek uitgestelde teleurstelling.
Geen Keizersmantel meer, ondanks het ideale, warme, zonnige vlinderweer. Mogelijk ging het ook dit jaar om een zwerfstertje.
Wel liet zich - mogelijk als troost - mijn cicerone zien. Nooit eerder in dat gebied, maar nu vloog ze er alsof we het afgesproken hadden! Één Kleine parelmoervlinder. Minstens zo fraai als de grote Keizersmantel en óók een vlinder die instaat voor verwondering en genieten. Hoe vaak je 'm ook ziet ... We zijn elkaars favoriete, liefhebbende 'stalkers'. Als ik 'm zie, maak ik melding.
De Kleine parelmoervlinder lijkt vanuit de kuststreek een vredelievende opmars te maken in ons binnenland!
13 juli 2026, Hedy
Bewegend Beeld