Video by Combattimento: Cynthia Freivogel: violin Quirine van Hoek: violin Marjolein Dispa: viola Diederik van Dijk: violoncello Erik Olsman: double bass Pieter Dirksen: harpsichord Sören Leupold: chitarrone June 2020, Gasthuiskapel Zaltbommel, The Netherlands Recorded by ConcertoMedia & Lex van Diepen
11 juni 2026, Hedy
De jonge Merels groeien extreem snel. Gisteren nog wat onhandig gescharrel in de tuin, vandaag al volop aan het vliegen en verkennen. Zelf eten, poetsen, drinken, badderen en zo nu en dan nog even door pappie laten voeren. Pater familias heeft twee juvenielen onder zijn hoede, maar het heeft er alle schijn van dat hij vandaag al vasthoudend doende is met het verdrijven van één nakomeling (zoon?) uit eigen territorium. En dat terwijl de andere nakomeling (dochter?) nog wel regelmatig gevoerd wordt.
Hier is het groeischema van een merel:
De Zwitserse kunstdealer Yves Bouvier helpt de Russische oligarch Dmitry Rybolovlev om een van de meest indrukwekkende kunstcollecties ter wereld op te bouwen. Maar al snel wordt hij beschuldigd van oplichting voor meer dan 1 miljard dollar. In deze driedelige documentaireserie ontvouwt zich een meeslepend verhaal waarin kunst, macht en geld centraal staan.
Kunstdealer Yves Bouvier vertelt zijn versie van het verhaal en presenteert zichzelf als slachtoffer in de strijd tegen de Russische oligarch Dmitry Rybolovlev. We volgen hoe beide mannen hun fortuin opbouwen en zien hun vriendschap ontstaan. Maar wanneer het perspectief breder wordt en loyale aanhangers van Rybolovlev, onderzoeksjournalisten en kunstexperts zich laten horen, dient zich een prangende vraag aan. Vertelt Bouvier wel de waarheid? Wie is eigenlijk de schurk in dit verhaal?
Bekijk aflevering 1 via de link:
https://www.npodoc.nl/artikelen/de-oligarch-en-de-kunstdealer-aflevering-1
Bekijk aflevering 2 via de link:
https://www.npodoc.nl/artikelen/de-oligarch-en-de-kunstdealer-aflevering-2
Bekijk aflevering 3 via de link:
https://www.npodoc.nl/artikelen/de-oligarch-en-de-kunstdealer-aflevering-3
27 mei 2026
"Te midden van grote musea vol historie en kunst, gebeuren dingen die niemand kan verklaren. Van onverklaarbare stroomstoringen en nachtelijke voetstappen tot alarmen en deuren die een eigen wil lijken te hebben. Is er een rationele verklaring, of waakt iets onzichtbaars over deze plekken?"
Deze documentaire is geselecteerd in het kader van Makers van Morgen, het platform voor debuterend documentairetalent van npodoc.nl.
Link voor het bekijken van de docu:
https://www.npodoc.nl/artikelen/tussen-hemel-en-zalen
'Sommige dingen laten zich gewoon niet verklaren'
Interview met maker Olivia Mos
"Een deur die vanzelf opengaat, een voorwerp dat zomaar stukvalt of het geluid van stemmen in de verte. Mensen die ’s nachts in musea werken, maken het allemaal mee. Soms vindt de beveiliging een verklaring, vertelt een bewaker in de documentaire ‘Tussen hemel en zalen’. Maar als die uitblijft... ‘Tja, wat moet je dan denken?’. NPO Doc sprak regisseur Olivia Mos over haar documentaire, waarin ze deze mysterieuze voorvallen onderzoekt."
Link voor het lezen van het interview:
https://www.npodoc.nl/artikelen/interview-olivia-mos
22 februari 2026
"Twee Japanse tempelwachters staan al jaren in het Rijksmuseum. Klopt dat wel? In deze documentaire onderzoekt kunstenaar Jikke van Loon wat er gebeurt als erfgoed wordt losgerukt van de oorsprong.
Deze documentaire volgt beeldend kunstenaar Jikke van Loon, die zich vastbijt in de vraag wat er gebeurt als cultureel erfgoed wordt losgerukt van zijn oorsprong. Haar persoonlijke fascinatie groeit uit tot een internationaal kunstproject, waarin gemeenschappen in Nederland en Japan samen zoeken naar herstel, betekenis en thuiskomen. Een indringend verhaal over bezit en verlies, zorg en verantwoordelijkheid en over de vraag wie mag beslissen waar erfgoed hoort te zijn.
Regie: Pat van Boeckel
Omroep: KRO-NCRV (De Boeddhistische Blik)"
Link voor bekijken docu:
https://www.npodoc.nl/artikelen/de-terugkeer-van-de-tempelwachters
🇯🇵
Dit voorjaar ontstond een hechte band tussen mij en een Merel man. Al weken verzamelt hij meermaals per dag voedsel uit de voederbak, waarbij hij zich niet stoort aan mijn nabijheid. Ik kan mijn ding doen in de tuin. Voor hem geldt hetzelfde. We zijn met elkaar vertrouwd geraakt en op elkaar ingespeeld. Ik herken hem aan zijn gedrag en blinkend oranje snavel. Hij herkent mij aan mijn bezem en stoffer en blik. En natuurlijk aan de tas met voer.
Zijn oog is vooral gericht op de gedroogde meelwormen, een bron van proteïne. Emmers van Kona Corn (met een inhoud van 5 liter) zijn niet aan te slepen door ons. Daarbij opgemerkt dat niet álleen de merels ervan smullen. Ook mussen en mezen doen zich te goed aan de voedzame lekkernijen. Zoals het spreekwoord zegt: 'Ze eten mij de oren van het hoofd.'
Duidelijk werd dat Merel man bezig was met het grootbrengen van nageslacht. Snavels vol werden en worden nog steeds door hem getransporteerd. Wel verbaasde ik me er over dat na enkele weken nest-vliegen en voeren, er nog steeds geen juvenielen mee de tuin in werden gevlogen. Andere jaren zag ik Merel ouders al vrij snel met duidelijk jongere exemplaren de tuin invliegen. Omdat mijn eigen dagen aardig gevuld zijn met van alles en nog wat dit voorjaar, heb ik er verder niet teveel aandacht aan besteed. Ik vertrouwde erop dat Merel man wist waar hij mee bezig was.
Vanochtend toen ik voor zevenen de tuin inliep voor het verversen van de waterbakken en de voederbak van de vogels, wachtte mij de leuke verrassing.
Voor de tijd van het jaar voelt het fris aan. De maand juni is nogal wisselvallig van start gegaan: Windvlagen, aanhoudende regenbuien, een enkele hagelbui, onweer en zo nu en dan een kortstondig, flauw-zonnig moment. Niet een meest gewenste weer-conditie voor jonge vogels die de wereld nog moeten verkennen. In een vogelleven gelden geen preferenties binnen het proces van het zo snel mogelijk zelfredzaam worden. In het veld van "Eten en gegeten worden", kun je niet snel genoeg zijn.
De voederbak bleek leeg vanochtend en Merel man liet zich overduidelijk aan me horen vanaf een top van de platanen. Dat doet hij vaker, maar vanochtend meer alsof ie wilde zeggen: 'Schiet op met vullen, want ik heb snavels te vullen'. Ik had weinig aanmoediging van hem nodig om de urgentie tot me door te laten dringen. Eén blik richting de muur, maakte me duidelijk wat me te doen stond. Daar zat een door de wind lobbig opgeklopt mereljong te wachten op maagvulling. Het typische gedrag van zowel vader als kind deden vermoeden dat het een eerste tuinbezoek betrof voor het jong, dat achter de coulissen al een flinke groeispurt gemaakt had.
Eenmaal binnen, sloeg ik vanuit de keuken met een slow coffee de 'bird-bonding' tussen vader en kind gade. Heel doordacht werd de gespikkelde juveniel successievelijk de tuin ingelokt door Vader. En eenmaal meer vertrouwd, bleek het jong over een portie avontuurlijke inslag te beschikken bij de waterbak. Een eerste bad werd beproefd. Nog wat onhandig, maar de sprong is gemaakt.
Ik sluit niet uit dat Vader twee juvenielen onder zijn hoede heeft. Dat zal de komende uren of dagen duidelijk worden. Mij rest nu de taak, goed te zorgen voor de gevulde maagjes door aanvoer van meelwormen. Een kwestie van 'Bonding mens en dier'. Dienende Vogelliefde.
Gevoerd worden
Water-ervaring (3 delen)
Beeld
10 juni 2026, Hedy
Bron: Vogelbescherming, geplaatst op 9 juni 2026
Nederland moet bescherming grutto verbeteren
Lees en luister:
"Eind juni moet Nederland bij de Europese Commissie duidelijk maken hoe het de bescherming van de grutto en het leefgebied gaat verbeteren. Dat is niet alleen belangrijk voor de natuur, maar ook voor boeren die willen investeren in natuurvriendelijke landbouw. De kennis en plannen zijn er al. Wat nu nodig is: concrete keuzes, langdurige steun en echte zekerheid.
De grutto hoort bij Nederland. Toch verdwijnt deze bijzondere weidevogel steeds verder uit ons landschap. Omdat de Nederlandse regering onze nationale vogel en de leefgebieden onvoldoende beschermde, diende Vogelbescherming al in 2016 een klacht in bij de Europese Commissie. Helaas is de situatie sindsdien niet verbeterd. Sinds de jaren zestig is ruim driekwart van de grutto’s uit Nederland verdwenen.
Nederland draagt een bijzondere verantwoordelijkheid voor de grutto, omdat een groot deel van de wereldpopulatie hier broedt. Daarom heeft de Europese Commissie nu ingegrepen. Nederland staat onder toezicht en er is een officiële procedure gestart. Als Nederland nu niet in actie komt, kan dat uiteindelijk leiden tot een zeer hoge boete en een dwangsom. Maar veel belangrijker nog: we dreigen de grutto voorgoed te verliezen."
Lees en kijk verder door op de link te klikken:
De kern is simpel: wat goed is voor de grutto, kan ook goed zijn voor de boer. Maar dan moet de overheid nu wel doorpakken. Niet met opnieuw een papieren belofte, maar met beleid dat natuur beschermt en boeren zekerheid geeft. Eind juni moet Nederland aan de Europese Commissie duidelijk maken hoe het de grutto gaat redden. Dat moment is nu. Alleen met concrete keuzes en echte investeringen kunnen we ervoor zorgen dat het geluid van de grutto onderdeel blijft van het Nederlandse landschap.
