zondag 14 juni 2026
zaterdag 26 juli 2025
zaterdag 5 juli 2025
“De vlinder telt geen maanden, maar momenten, en heeft tijd genoeg.”
Ooit mijn bode en de drijvende kracht die mij de natuurgebieden nabij mijn woonomgeving introk met andere ogen dan daarvoor.
Ik ontmoette de Kleine Parelmoervlinder in eigen tuin. Daar landde zij een paar dagen op rij als een zwerver op de bloemen van mijn Buddleja davidii 'Black Knight'. De vlinder trok onmiddellijk mijn aandacht. Vooral door de zomers-warm oranje vleugelkleur en door de aan de onderkant van de achtervleugels opvallende, grote ovale zilverkleurige vlekken. Een fraaie combinatie. Een fashion statement.
Het is een schaarse standvlinder (rode lijst vlinders) die in de kuststreek van ons land te vinden is. Vanaf 2005 is hij vanaf het zuiden teruggekeerd in het binnenland en komt daar in zeer lage dichtheden voor op de hogere zandgronden.
Na de eerste kennismaking lukte het me twee of drie opeenvolgende zomerseizoenen de vlinder in de natuur terug te vinden op de plekken waar ze me als akela naar toe had geleid. Het leek haar woongebied geworden, gelet op de kleine succesvolle aanwas.
Maar sinds vorig jaar werd de vlinder node gemist. Geen enkele Kleine Parelmoervlinder liet zich meer vinden. Ik begreep er niets van en bleef zoeken naar het levende kleinood.
Ook dit jaar mochten de al vele gemaakte wandelingen niet leiden tot het helen van het gewonde hart, tot vanmiddag! Notabene later op de dag. Uit het niets dook daar opnieuw een zwerver, een pionier op, die op geringe afstand landde op de droge zandgrond naast het pad waarop ik liep.
Een kort maar emotioneel ontroerend weerzien. Dat was het. Op een plek waar ik de vlinder niet verwachtte.
Een soort van geruststellende, schalkse groet. En weg was ze.
"De vlinder telt geen maanden, maar momenten en heeft tijd genoeg"
Rabindranath Tagore
woensdag 28 augustus 2024
donderdag 15 augustus 2024
Klein Koolwitje - Sterven doe je alleen
Ik vond het vlindertje op straat, tijdens de wandeling 's middags met Emma in het dorp. Daar lag het, na een volledige metamorfose, bewegingloos, te midden van alles dat bewoog. In de vorm nog intact. Sterven doe je alleen.
maandag 29 juli 2024
Akkerhommel & Distelvlinder op Distel
zaterdag 22 juni 2024
vrijdag 31 mei 2024
Zomers Groen met het Hooibeestje
Vogels kijken en dan een vlinder voorbij zien komen. Een die ik niet direct herkende. Een plaatje maken biedt soms uitkomst. Ik heb de vlinder helaas onscherp vastgelegd. Zekerheid heb ik dus niet, maar ik denk aan het 'Hooibeestje'.
Het hartchakra-groen doet me in ieder geval erg goed vandaag, na zoveel extreme bouw-stress thuis. Wat fijn dat er nog stilte-plekjes bestaan om tot rust te komen. En dat vraagt om tijd.
Valse voszegge, bruine zegge, stijve zegge, zilte zegge ... Het lijken bruine aartjes (bloei van zegge), maar ik weet het niet zeker. De natuur blijkt een oneindigheid aan soorten rijk. Niet te behappen, niet te bevatten in één mensenleven. Het leidt bij mij op momenten nog wel eens tot een 'brainfart'. Je kent het vast wel, zo'n tijdelijk, plots groot geheugenverlies. Alsof er een herstart nodig is.
31 mei 2024, Hedy
zaterdag 9 maart 2024
zaterdag 12 augustus 2023
Kleine vuurvlinder
Met het voorzichtig naderen van het vertrek van de volle en vooral natte zomer, heb ik in mijn vlinder walhalla vandaag toch nog twee soorten aangetroffen die ik er nog niet eerder zag.
Te beginnen met de Kleine vuurvlinder.
Nieuw voor me is dat deze vlinder valt binnen de familie 'Blauwtjes'. Dat zou ik zelf niet bedacht hebben door de dieprode en zwarte vleugeltinten. Een algemene standvlinder die verspreid over het hele land voorkomt, maar niet in grote aantallen. Waarom heb ik 'm niet eerder gespot binnen de begrenzing van mijn vlinderplaats? Ik ga kijken hoeveel generaties de vuurvlinder geeft in één jaar. Het blijken er drie te zijn. Heb ik tijdens de vorige wandelingen niet goed opgelet dan?
De waardplanten van deze vlinder zijn in het bijzonder 'schapenzuring' en 'veldzuring'. Nooit van gehoord. Ik ga op zoek, zie foto's en herken de plant nu daadwerkelijk uit het veld. De warme rode kleur en langwerpige, dunne vorm ervan spraken me altijd al aan. De plant, verspreid over grote delen van het gebied, geeft een warme toon aan de grond. En de vlinder matcht als ton sur ton met de zuring. Nice!
11 augustus 2023, Hedy
Bron Vlinderstichting:
Vliegtijd en gedrag
Eind april-half juni, eind juni-begin oktober en begin september-eind oktober in drie generaties. De derde generatie varieert van jaar tot jaar sterk in omvang.
De uiterste vliegdata zijn 15 maart en 29 november.
Rups: half augustus-half mei en eind mei-begin juli. De rups is meestal te vinden op de onderkant van een blad. Omdat een dun laagje van de onderkant van het blad wordt weggevreten zijn bezette bladeren vaak goed herkenbaar door doorvallend licht. De soort overwintert als halfvolgroeide rups in de strooisellaag. De verpopping vindt plaats onder of tussen de bladeren van de waardplant of in de strooisellaag.
ei-afzet
De vrouwtjes van de eerste generatie kiezen voor de eiafzet met name grotere planten die in een vrij hoge vegetatie groeien, terwijl die van de tweede een voorkeur hebben voor kleine planten die groeien in een vrij korte, schrale vegetatie. Een mogelijk geschikte plant wordt uitvoerig betast met voelsprieten en achterlijf voordat er een eitje op wordt afgezet. Het vrouwtje zet de eitjes afzonderlijk af, meestal aan de rand van de onderkant van een blad. Het afzetten wordt onderbroken als er een wolk voor de zon schuift; als de zon weer doorbreekt gaat het vrouwtje verder.
rups en verpopping
De rupsen eten alleen van de onderzijde van het blad; vanaf de bovenzijde zijn de vraatsporen als doorzichtige ‘raampjes’ te zien. De rups overwintert in het tweede, derde of vierde stadium op de waardplant of in de strooisellaag nabij de waardplant. Op warme winterdagen komt hij weer te voorschijn om verder te eten. In het voorjaar verpopt de rups zich onder of tussen bladeren van de waardplant. Ook is waargenomen dat de verpopping in de strooisellaag plaatsvindt.
vlinders
Half april verschijnen de eerste vlinders. Het aantal individuen op de vliegplaatsen is doorgaans hoog, zo´n 14 tot 36 individuen per hectare. Er zijn meer dan honderd soorten nectarplanten bekend. Vlinders besteden per dag iets minder dan 50% van de actieve periode aan het zoeken naar voedsel. Het mannetje verdedigt vanaf een groepje bloemen of een steen een territorium van circa tien m2. Vaak groeit in dit territorium een korte vegetatie of ligt er zelfs kaal zand. Deze plekken liggen doorgaans beschut en in de zon; mannetjes worden geregeld zonnend waargenomen. Indringers worden verjaagd door er snel omheen te vliegen, maar met vrouwtjes wordt gebaltst. Bevruchte vrouwtjes verzamelen vervolgens nectar, zodat de eitjes zich kunnen ontwikkelen.
Vooral schapenzuring en soms veldzuring.
Vrij open en meestal droge gebieden, zoals schrale plekken op de zandgronden in graslanden, heidevelden, kapvlakten, duinen, braakliggende gronden, tuinen en bermen; ook schrale graslanden in moerassen en op vochtige heiden.
De kleine vuurvlinder leeft in vrij open en meestal droge gebieden. Dit zijn vooral schrale plekken op de zandgronden in graslanden, heidevelden, kapvlakten, duinen, braakliggende gronden, tuinen en bermen. Ook bij schrale graslanden in moerassen en op vochtige heiden, waar eveneens schapenzuring kan groeien, is de vlinder wel te vinden. Verrassend is dat juist in deze vochtige heidevelden de hoogste dichtheid aan individuen wordt gevonden.
En nog even het volgende over de naam:
Engelse naam
phlaeas: phlaeas, door Linnaeus geschreven met een tweeklank die als ae of als oe gelezen kan worden. Het is een bijnaam die werd toegevoegd aan vele godheden zoals aan Proserpina, aan Aphrodite en aan Bacchus en het betekent volledig, overvloeien van e.d. Spuler gaf er de voorkeur aan om het Latijnse phlego als basis te nemen en dat betekent uitbarsten, vlammen, gloeien hetgeen wijst op de grondkleur van de vlinder.
vrijdag 4 augustus 2023
Mijn gewaardeerde vlinder
Inmiddels vier augustus en nog steeds is sprake van dat herfstachtige weertype. Het weekend dat voor de deur staat, schijnt nog killer en natter te worden dan de dagen die we al achter ons hebben liggen. Een regenalarm wordt zelfs afgegeven. Arme horeca-ondernemers in Nederland. Terrassen leeg, mensen blijven thuis. Opbrengsten blijven achter. En nog vers in het collectief geheugen liggen de lock-downs met implicaties. Zal ergens na dit weekend die gewenste omslag komen?
Voor de natuur, in het bijzonder de bomen zijn de aanhoudende drizzles wenselijk. Scherp op het netvlies staan nog de bomen die massaal in juli al hun blad verloren vanwege de aanhoudende zomerdroogte. Snakkend naar water. Schrijnend aanzicht, vond ik dat. De Noach-stortregens doen echter ook niet alle levende soorten goed.
Ik mis het buiten lopen. Het langer dan een half uurtje droog houden is al uitzonderlijk. De radar gaf voor vandaag een ruimer tijdsframe van mogelijkheden. Naar het bos dus, en stappen maken. En aansluitend als nog tijd overblijft, naar de vlinderplek.
Als zich daar ter plekke voor mij een paar nog onbekende soorten presenteren, is er zonnevreugde.
Opnieuw toont zich daar de Kleine parelmoervlinder. Het lijkt zo te zijn dat de vlinder zich op die plaats blijvend gevestigd heeft. Als de zon doorbreekt, verschijnt ze er in beeld. Vandaag telde ik er zeker vier. Een extraatje is dat de vlinder zich vandaag voedt op Boeren Wormkruid. De hommels / bijen zijn er dol op, maar de Parelmoervlinder had ik er nog niet eerder op gezien.
De zuidelijke kleuren van de vlinder doen het goed op de zon-gele ronde bloempjes. Op moment van vastleggen had ik niet het gevoel dat het mijn leukste 'Kleine parelmoervlinder-in het wild-albumpje' zou worden. Blijkbaar speelt het juiste zonlicht, geringe windkracht, en de stand de vlinder in kwestie een belangrijke rol. In dit geval deed ik zelf niets extra's.
Beginnend met een bewegend beeld, waarin de vlinder zich van haar mooiste kant laat zien. De bloem als draaipodium. Het groepje grote zilverachtige vlekken op de onderkant van de achtervleugels steelt de show. Al vind ik de duidelijk zichtbare tong en oogjes ook heel leuk ...
dinsdag 25 juli 2023
Keizersmantel, Over de Vlinder (De Vlinderstichting)
Informatie 'De Vlinderstichting'
De Vlinderstichting - Alles over de Keizersmantel
"Het is één van de grootste vlinders in onze streek. Heel typisch is de groen- kleurige onderkant van de achtervleugels die bezet is met witte dwarsstrepen. De keizersmantel vertoont aan de bovenzijde een oranje grondkleur met zwarte vlekken. Het mannetje heeft drie opvallende, zwarte geurstrepen op de bovenkant van elke voorvleugel. Deze ontbreken bij de wijfjes. Bij sommige wijfjes wijkt de bovenkant af van het klassieke kleur en is dan groengrijs in plaats van oranjebruin. Deze vorm kreeg de naam forma valesina."
woensdag 19 juli 2023
De Koninginnenpage
Bed verschonen, was ophangen, was wegvouwen, stofzuigen, stof afnemen en slow coffee natuurlijk. 'En dan is er altijd nog strijk'. Enige achterstand in de bezigheden binnenshuis, omdat ik me gisteren tot groot vermaak heb laten verleiden tot een dag buitenwerk.
Vandaag pak ik de vooruitzichten voor het weer erbij, wat ik zelden doe. Meestal vaar ik op de beelden die het hemelgewelf geven.
Ik lees:
"Vanochtend is er vrij veel bewolking en vooral in de noordelijke helft valt er af en toe regen. De wind komt uit het westen en is zwak tot matig, aan de westkust af en toe vrij krachtig.
19 juli 2023 Ochtend, Hedy
dinsdag 18 juli 2023
Kleine Parelmoervlinder, Deel 1 (18 juli 2023 bezoek rond 13:00 uur)
Van de standing invitation voor de Koninginnenpage werd dit jaar nog maar één keer gebruik gemaakt, maar vandaag werd ik wel tot twee maal toe, verrast door de Kleine Parelmoervlinder. Het moment waarop ook Hommel aanzit aan het banket gaf dubbel vreugde.
De Vlinder met haar vleugelkleuren en houdingen en het invallende licht spelen een fascinerend spel met elkaar. Het lijkt me gewoon onmogelijk om niet van vlinders te houden! Het fotograferen gaat voor mij gepaard met een mix van spanning (oh ... niet wegvliegen!) en verbijstering (oh ... wat een ontwerp!).
Zoveel schoonheid tegenover zoveel chaos. De vlinder als knoop in je zakdoek. Terug naar het Thuisland.
"De vleugelkleur wordt bij de meeste soorten veroorzaakt door pigmenten, maar kan daarnaast ook worden beïnvloed door de rangschikking van de schubben van de vleugel. Ook de vorm van de schub en eventuele uitsteekseltjes kan het invallende licht op een opvallende manier terugkaatsen of iriseren. Dit veroorzaakt de metaalachtige glans waaraan sommige vlinders zoals de weerschijnvlinders (onder andere geslacht Apatura) en de parelmoervlinders hun naam aan te danken hebben."

