Mei-kleuren in de Tuin

10 mei 2026, Hedy 

Gewone vogelmelk (Ornithogalum umbellatum) (Star of Bethlehem)

1 mei 2026, Hedy

Akkerranden vol ...

 

Het akkerviooltje, een belangrijke waardplant voor parelmoervlinders. 19 april 2026, Hedy 

Wilde hyacint - Hyacinthoides non-scripta (Bos hyacint)

19 april 2026, Hedy

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata - Timelapse 2026 - Opening eerste Bloem

8 april 2026, Hedy

Viburnum (Sneeuwbal) 2026

29 maart 2026, Hedy 

De eerste twee bloemen! De heester zit vol knoppen dit jaar. De bloemengeur is hemels.

 

Magnolia's (Beverboom) bloeien weer door het hele land

19 maart 2026, Hedy 

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata (Sint-Jozef plant)

Post, april 2024

"De Clivia Miniata, Sint Jozef plant, Grootmoedersplant, een vaste waarde in de huiskamer van mijn oma en later ook in die van mijn moeder. Zij kreeg van haar moeder de 'moederplant', waarvan inmiddels vele stekjes zijn verdeeld onder verschillende familieleden. Ik kreeg van mijn moeder de moederplant van haar moeder. Een Generatieplant, een levend erfstuk. 

Met een pui op het zuiden, zat er weinig anders op dan de plant een plek te geven in een van slaapkamers, uit het zicht van de volle zon. En dat bleek in combinatie met een gemiddelde lage dagtemperatuur van de slaapkamer een prima plaats, want vandaag zag ik iets dat leek op het begin van een bloemknop-beginsel. 

Iets roods: 

Bloom greetings van mijn oma voor mijn moeder die gisteren haar 82ste verjaardag in goede gezondheid vierde. Twee generaties tuinvrouwen met groene vingers.

"Clivia of de Sint-Jozefplant is een geslacht uit de narcisfamilie. Het geslacht werd door John Lindley vernoemd naar Lady Charlotte Florentine Clive, hertogin van Northumberland en gouvernante van koningin Victoria. De eerste, uit Zuid-Afrika geïmporteerde clivia's bloeiden op haar landgoed Almwick."

"Wist je dat de Clivia ook een natuurlijke luchtzuiveringsinstallatie is? Door een natuurlijk proces worden er uit de atmosfeer minuscuul kleine deeltjes gefilterd, die ervoor zorgen dat de luchtkwaliteit verbetert. Zo is één Clivia goed voor 15m2 luchtzuivering per dag!""

Zondag, 15 maart 2026

De Clivia-tekst postte ik in april 2024, toen het levend erfstuk van mijn oma, de clivia Miniata voor een tweede keer ging bloeien onder mijn hoede. Een verrassing die leidde tot feloranje bloemen met geelwitte keel.

De plant van mijn oma heeft nog altijd dezelfde vaste plek op de slaapkamer in ons huis, waar het doorgaans flink fris aanvoelt. Dat slaapt lekker. Vorige week bewaterde ik de Clivia weer voorzichtig na een langere tijd van onthouding. Die zijns-armoede schijnt de plant goed te doen gedurende de winterperiode. Tegen het voorjaar speur ik bij het voorbij gaan met een soepele regelmaat naar een bloemknop beginsel. Daar was echter vorige week nog geen sprake van. 

Gisteren, 15 maart, was het de geboortedag van mijn oma zaliger. 's Ochtends vroeg wordt dan altijd even geappt tussen mij en mijn moeder en mogelijk ook tussen andere familieleden. Bij mijn moeder in huis brandt in regel ook een kaarsje bij het in een zilveren hartje omlijst portretje van oma.  

Gisteren ontving ik van mijn moeder in de app naast het denken-aan-berichtje, ook een foto van oma's graf dat nog maar kort geleden weer een miniatuur-tuinier-beurt kreeg. Dat fotootje volgde naar aanleiding van het vraagstuk over het wel of niet verlengen van de grafrechten. Eeuwigdurend afkopen blijkt niet meer te worden gehanteerd in grafrechten-wereld. Een eeuwig leven blijft voor de mens wel over. Over het wel of niet verlengen van de grafrechten wordt nu door de vier op respectabel hoge leeftijd nog in leven zijnde kinderen van oma nagedacht. 

Het fenomeen van kunnen appen met elkaar heeft mijn oma nooit gekend. Zij stierf ver voor de digitale revolutie. En maar goed ook, want voor social media perikelen zou oma echt de tijd niet hebben gevonden. Dag en nacht was zij druk met haar tuin en haar prachtig bloeiende planten. Daarnaast las zij graag streekromans, met titels als 'Een koffer vol moed', 'Verborgen in stilte' of 'Tot we elkaar weerzien'. 

 

Oma had meer dan groene vingers. Alles groeide en bloeide overvloedig en weelderig bij oma Hentje. 

Toen wij zelf gistermiddag in winterjas en met een wollen sjaal om de natuur in trokken, sprak ik een kleine wens uit tot het krijgen van een teken. Maar er gebeurde feitelijk niets opmerkelijks, al was het zien vliegen van één enkele Citroenvlinder in een snijdend koude wind wel wat ongebruikelijk. Oma werd een voorjaarsvlinder. 

Gisteravond, toen ik na een lange dag buiten in de natuur, alsnog te laat in bed belandde en voor het slapen gaan nog wat stukken las uit de biografie over M. Vasalis (notabene een tijdgenoot van oma Hentje), viel een dromerig moment wonderlijk samen met een blik op haar Clivia, naast me op het dressoir. Vijftien maart, precies op oma's geboortedag liet zich nu een pril begin aan me zien van een belovende bloemknop in de Clivia. Iets roomwits! Bloomgreetings! 

 

Ik ben er mijn warme bed voor uitgesprongen en heb met mijn mobiel snel een fotootje gemaakt. Het bewijs zal ik mijn oma appen met gedachtekracht. Ze zal verwonderd zijn. 

 

"Saki" ( さき/咲 )

10 maart 2026, Hedy

Bladluis

Uitkijken naar het voorjaar en de zomer, ik doe er aan mee, niet in de laatste plaats omdat de tuin in deze seizoenen weer hemelse proporties aanneemt. Met wat inspanning en zorg wordt alles groen, ontluiken de bloemen én wordt gestart met het lokken van de graag geziene gasten: Bijen, hommels en vlinders! Maar daarvoor moet de boel wel eerst in bloei!

En dan gebeurt helaas dat wat je liever niet wilt. De luizenoorlog breekt uit. 

Het lijkt dit jaar vele malen erger dan voorgaande jaren, al hield ik het nooit helemaal luisvrij. Alle middelen bij het biologisch bestrijden van luizen zijn door mij beproefd. Eén jaar heb ik zelfs serieus geïnvesteerd in de aanschaf van larven van het lieveheersbeestje. Daar zijn bedrijven voor! Zowel de larven als de volwassen lieveheersbeestjes zijn erg effectief in het bestrijden van bladluizen. Dat leerde ik dat jaar. Uit het boekje.

In klein gevouwen, kartonnen huisjes met klapdeurtjes, die opgehangen moeten worden in planten en struiken, kreeg ik mijn rekruten aangeleverd. Het werd geen succes. 

De paar larven die ik na ontvangst van het pakket kon waarnemen met het blote oog, bleken al binnen een paar uur na vrijlating de benen te hebben genomen. Ondanks de vage commerciële beloften, moest ik toch weer uitwijken naar grootmoeders middeltjes: Mengsels van water, afwasmiddel, azijn en/of olie waarmee de planten besproeid moeten worden. Dagelijks, meermalen. Geen pretje.

Dit jaar hebben de luizen zich zo lustig weten voort te planten, dat er geen redden meer aan is. Mijn hele tuin moet eigenlijk met een hijswerktuig door een machinist en aanpikkelateur worden opgehesen en in een mega afwasbak vol Dreft-sop worden geplaatst om daarin vervolgens enkele dagen te weken. 

 

Ik heb het maar opgegeven. Doen door niet doen, met de voorzichtige hoop dat mijn tuinvogels luizen lusten. 

Dat doen door niet doen, heeft in dit geval toch nog iets opgeleverd, blijkt nu. Luizen kennen genade, noch het interbellum, maar geheel volgens natuurlijk verloop, lijkt in mijn tuin een leger op te rukken van lieveheersbeestjes dat me bijstaat in de strijd tegen luis. 

En ik help mee, door als een generaal der strijdkrachten, ieder verdwaald larfje dat ik tegenkom - vechter aan het luizenfront - strategisch te positioneren op een tak die er om vraagt. 

 

Ik kan nog geen melding maken van een recent getekend vredesbestand, maar een gegeven is, dat ik nog nooit zoveel lieveheersbeestjes en larfjes in mijn tuin heb geteld.

16 juni 2025, Hedy 

Brem in Bloei

 28 april 2025, Hedy

De verrukkelijke Brem ...

Nog even en het landschap draagt het geel van de zon en de geur van een langsfietsende zoet-zachte zomerse vrouw.

Magnolia

Magnolia

 

De wereld is zo slecht nog niet

als ik je zie verpozen in het beige Licht.

Ik voel me als een losgelaten jonge hond.

Wat zul je gelukkig zijn nu alle knoppen  

openspringen in de weergaloze dans van leven.

24 maart 2025, Hedy

Koninginnenkruid gaat los in het bos

Deze Wilde Plant is in het bos sneller dan in mijn eigen tuin, waar ik 'm dit jaar voor het eerst geplant heb en waar nu eerst de prille knopjes gevormd worden. Vlindervreugde, want de plant geeft in bloei de lekkerste nectar.  

28 juni 2028, Hedy 

De zachte geur van de bloeiende Jasmijn

 

30 mei 2024, Hedy 

Witte Sering

 1 mei 2024, Hedy 

Hulst in bloei

De bloeitijd loopt van mei tot in juni. Nu wekelijkse er even langs, want de hemelse geur neemt toe in kracht naarmate de bloei vordert. Hulst-zeep ... zou het bestaan?

26 april 2024, Hedy 

Flonkeringen van de dag, Lente!

7 april 2024, Hedy 

De Vibernum bloeit en geurt hemels. Seringen staan in de knop. De Maarts-, Zink-, Moeras- en Bleeksporige Viooltjes doen het goed. Het Koninginnenkruid lijkt aan te slaan. De Grote Kaardenbollen nemen in omvang toe. De kweek-zonnebloempjes van binnen staan nu in de volle grond. Dennenappels vormen een wal tegen de slakken. Emma ruikt nog de lange lentewandeling van het bos. Groei! 

De 14-daagse weervoorspelling spreekt van een terugkerend koufront, inclusief mogelijke kans op sneeuw. April doet wat ie wil. Hellup!