Al enige tijd geen directe ontmoeting met een ree gehad tijdens de wandelingen. Vandaag werd het de opening van het voorjaar, al waren we niet bezig met het spotten van reeën. Meestal gaat dat zo. De leukste ontmoetingen ontstaan zonder verwachtingen. Kort voor schemering, aan de bosrand, overgang van weiland en akker staan ze daar voor onze neus.
Wij waren al op weg naar de auto, het bos letterlijk met slechts één voet uit. Direct zicht op een schitterende, gespierde ree-bok en een slanke geit. Samen etend van de sappige jonge planten aan de rand van het weiland.
Iedere kleine beweging van ons werd opgemerkt door het paar. De bok relativerend, de geit bleef oplettend.
In het voorjaar vallen de groepen ("sprongen") uiteen en worden de reeën solitair of vormen kleine gezinnen. Reegeiten bereiden zich voor op de geboorte van hun kalfjes, reebokken verdedigen hun territoria. Belangrijk dus om in deze voor reeën zeer kwetsbare periode de honden echt aangelijnd te houden. Helaas zien we op dit punt nog veel onverschilligheid van de wandelaars met hond(en) in en rondom het bos.
