Ogenschouw
Een wereld van vormen passeert
als ik voor de avondschemering
de dekking aandachtig bekijk en
nadenk over de ultieme overgang.
Halfduister en Licht omstrengeld.
Ik verbeeld iets onvoorziens.
De ranke beweging van een ree
door zielsangst zacht aangegrepen.
Langzaam donkert het en er is niets.
Uitsluitend een ritueel ademen.
Vanuit de verte zie ik nogmaals om.
In de stilte ligt het onbevreesde
kantelen van het leven bewaard.
31 januari 2026, Hedy
Geen opmerkingen:
Een reactie posten