Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata - Timelapse 2026 - Alle knoppen open

18 april 2026, Hedy 

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata - Timelapse 2026 - Blooming

12 april 2026, Hedy 

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata - Timelapse 2026 - Opening eerste Bloem

8 april 2026, Hedy

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata - Timelapse 2026 - Deel 3

Zaterdag schreef ik nog dat het niet lang meer zou duren voordat de eerste bloemknop van de Clivia zou gaan ontluiken. Die inschatting bleek niet juist.

Vandaag, in de ochtend van 7 april is nog steeds geen sprake van een open bloem, maar de temperaturen stijgen, waarmee de kans op ontluiken binnen een paar uur toeneemt. Blijf op de hoogte 🌺

Dinsdag 7 april 2026

Maandag 6 april 2026

Zondag 5 april 2026

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata - Timelapse 2026 - Deel 2

"Elke individuele bloem bloeit maar kort, maar doordat de knoppen zich achtereenvolgens openen, bloeit de hele tros wekenlang." 

Het zal nu niet lang meer duren voordat de eerste bloemknop ontluikt. Leuk om de Clivia tijdens het proces te vertroetelen. Ik ben benieuwd naar de outfit van de bloemen. Geel, koraal, oranje, of roomwit ...

4 april 2026

3 april 2026

4 april 2026, Hedy 

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata - Timelapse 2026

En nu nog wachten op de bloemen ...

Zondag 29 maart 2026

Zaterdag 28 maart 2026 

Vrijdag 27 maart 2026

Donderdag 26 maart 2026

Woensdag 25 maart 2026

Maandag 23 maart 2026

Zondag 22 maart 2026

Zaterdag 21 maart 2026

Woensdag 18 maart 2026

Zondag 15 maart 2026

15 maart t/m 29 maart 2026, Hedy 

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata - Info over de Cliva

"De plant kan, indien goed verzorgd, tientallen jaren oud worden en elk jaar opnieuw bloeien."

Bron tekst: tuinkrant.com

https://www.tuinkrant.com/artikel/krijg-bloeiende-clivia-huiskamer-truc-watergeven-om-forceren/

Clivia is een geslacht met 3 soorten die niet winterhard zijn, maar aantrekkelijk als potplant in de kas of in een serre. Alle soorten zijn afkomstig uit Zuid-Afrika waar hij groeit in dalen met een vruchtbare, humeuze en lemige bodem en een doorlatende ondergrond. Hij is genoemd naar Lady Charlotte Florentina Clive, hertogin van Northumberland en gouvernante van koningin Victoria. Op haar landgoed Almwick kwamen enkele soorten van dit geslacht voor het eerst in bloei.

Clivia´s bezitten een uit rokken opgebouwde stam die in het centrum vlezige wortels vormt. De Clivia vormt paarsgewijs nieuwe bladeren en na een aantal jaren ontstaat zo een dikke stam met twee rijen op elkaar liggend blad. Elke zomer komen er nieuwe bladeren te voorschijn, terwijl er in het najaar en winter een even groot aantal afsterft. De stevige, trompetvormige bloemstengels dragen eindstandige schermen met elk zo’n 10-20 bloemen. De vrucht is een oranjerode bes.

Standplaats

De Clivia heeft een hekel aan verplaatsen. Wel mag u hem ´s zomers buiten ingraven op een beschutte, halfbeschaduwde plek. Ook binnen een licht beschaduwde plaats geven, bijvoorbeeld voor een raam met ochtendzon. Van februari tot augustus geven we iedere 14 dagen een kamerplantenmeststof.

Overwintering

Tijdens de rust zet u de plant op een koele plek neer bij 8-10 °C. 

Bloei forceren

Door in oktober een rustperiode in te lassen, waarbij je zeer weinig water geeft, wordt de Clivia geprikkeld om tot bloei te komen. Geef net zoveel dat het blad niet verdroogt en de aarde heel licht vochtig blijft. Ook geen meststoffen meer toedienen. In de eerste maanden van het jaar zal zich een bloeistengel gaan vormen. Geef pas opnieuw meer water als de bloemstengel minstens 15 cm lang is. 

Tijdens de bloei en ook daarna rijkelijk gieten maar let erop dat onderin de pot geen water blijft staan: de vlezige wortels rotten snel en uw plant sterft af. 

Meteen na de bloei kan er verpot worden. Dit moet heel voorzichtig gebeuren, omdat de vlezige wortels gemakkelijk beschadigd worden. Jonge planten worden elk jaar verpot, oudere planten eens in de 3 jaar.

Vermeerdering

Uit zaad maar het duurt dan 3 jaar vooraleer de planten gaan bloeien. 
Beter is door uitlopers te nemen met minstens 4 bladeren van de moederplant.

Ziekten en plagen

• Vooral schild- en wolluis.
• Als de plant te veel zon krijgt worden de bladeren geel.
• Bij een regelmatig tekort aan water tijdens de ontwikkeling van bloemstengels blijven de bloemstengels te kort.
• Gele vlekken op het blad zijn vaak het gevolg van te veel en vooral te koud water.

Soorten en cultivars

	Clivia miniata is de vaakst geteelde en mooiste van alle soorten en komt in heel oostelijk Zuid-Afrika op grote schaal voor. Hij heeft een naar twee kanten groeiend, tot 6 cm breed, riemvormig blad. De bloemen van bijna 10 cm lang zijn meestal oranje tot rood met een gele keel. De bloei is meestal in het voorjaar, maar ook wel op andere tijden. In de loop der jaren zijn er tal van cultivars gekweekt, waaronder gele en roomwitte vormen.
	Clivia nobilis heeft een tot 4 cm breed blad. De bloeistengels zijn gewoonlijk korter dan het rechtopstaande, matgroene blad. De hangende bloemen staan in vrij dichte schermen. Ze hebben een nauwe trechtervorm en zijn licht scharlakenrood van kleur met opvallende groene punten. Ze bloeien tussen het eind van de winter en het begin van de zomer.
	Clivia gardenii is een Zuid-Afrikaanse soort met roodoranje, soms gele, naar beneden gebogen, 5-10 cm lange bloemen met groene punten op stengels tot 75 cm lang. De vrij smalle bladeren zijn ongeveer 60 cm lang en diepgroen van kleur. Deze clivia wordt 60 cm hoog en bloeit ´s winters.
	Clivia cyrtanthiflora is een hybride uit Clivia miniata en Clivia nobilis. Hij wordt vrij algemeen geteeld. Hij draagt van eind winter tot begin zomer dichte schermen met hangende, smal buisvormige, licht scharlakenrode bloemen van circa 5 cm lang met lichtere, gelige punten.

"Verpotten: Verpot de plant niet te vaak; Clivia's bloeien beter als ze wat krapper in de pot staan."

Levend erfstuk, oma's Clivia Miniata (Sint-Jozef plant)

Post, april 2024

"De Clivia Miniata, Sint Jozef plant, Grootmoedersplant, een vaste waarde in de huiskamer van mijn oma en later ook in die van mijn moeder. Zij kreeg van haar moeder de 'moederplant', waarvan inmiddels vele stekjes zijn verdeeld onder verschillende familieleden. Ik kreeg van mijn moeder de moederplant van haar moeder. Een Generatieplant, een levend erfstuk. 

Met een pui op het zuiden, zat er weinig anders op dan de plant een plek te geven in een van slaapkamers, uit het zicht van de volle zon. En dat bleek in combinatie met een gemiddelde lage dagtemperatuur van de slaapkamer een prima plaats, want vandaag zag ik iets dat leek op het begin van een bloemknop-beginsel. 

Iets roods: 

Bloom greetings van mijn oma voor mijn moeder die gisteren haar 82ste verjaardag in goede gezondheid vierde. Twee generaties tuinvrouwen met groene vingers.

"Clivia of de Sint-Jozefplant is een geslacht uit de narcisfamilie. Het geslacht werd door John Lindley vernoemd naar Lady Charlotte Florentine Clive, hertogin van Northumberland en gouvernante van koningin Victoria. De eerste, uit Zuid-Afrika geïmporteerde clivia's bloeiden op haar landgoed Almwick."

"Wist je dat de Clivia ook een natuurlijke luchtzuiveringsinstallatie is? Door een natuurlijk proces worden er uit de atmosfeer minuscuul kleine deeltjes gefilterd, die ervoor zorgen dat de luchtkwaliteit verbetert. Zo is één Clivia goed voor 15m2 luchtzuivering per dag!""

Zondag, 15 maart 2026

De Clivia-tekst postte ik in april 2024, toen het levend erfstuk van mijn oma, de clivia Miniata voor een tweede keer ging bloeien onder mijn hoede. Een verrassing die leidde tot feloranje bloemen met geelwitte keel.

De plant van mijn oma heeft nog altijd dezelfde vaste plek op de slaapkamer in ons huis, waar het doorgaans flink fris aanvoelt. Dat slaapt lekker. Vorige week bewaterde ik de Clivia weer voorzichtig na een langere tijd van onthouding. Die zijns-armoede schijnt de plant goed te doen gedurende de winterperiode. Tegen het voorjaar speur ik bij het voorbij gaan met een soepele regelmaat naar een bloemknop beginsel. Daar was echter vorige week nog geen sprake van. 

Gisteren, 15 maart, was het de geboortedag van mijn oma zaliger. 's Ochtends vroeg wordt dan altijd even geappt tussen mij en mijn moeder en mogelijk ook tussen andere familieleden. Bij mijn moeder in huis brandt in regel ook een kaarsje bij het in een zilveren hartje omlijst portretje van oma.  

Gisteren ontving ik van mijn moeder in de app naast het denken-aan-berichtje, ook een foto van oma's graf dat nog maar kort geleden weer een miniatuur-tuinier-beurt kreeg. Dat fotootje volgde naar aanleiding van het vraagstuk over het wel of niet verlengen van de grafrechten. Eeuwigdurend afkopen blijkt niet meer te worden gehanteerd in grafrechten-wereld. Een eeuwig leven blijft voor de mens wel over. Over het wel of niet verlengen van de grafrechten wordt nu door de vier op respectabel hoge leeftijd nog in leven zijnde kinderen van oma nagedacht. 

Het fenomeen van kunnen appen met elkaar heeft mijn oma nooit gekend. Zij stierf ver voor de digitale revolutie. En maar goed ook, want voor social media perikelen zou oma echt de tijd niet hebben gevonden. Dag en nacht was zij druk met haar tuin en haar prachtig bloeiende planten. Daarnaast las zij graag streekromans, met titels als 'Een koffer vol moed', 'Verborgen in stilte' of 'Tot we elkaar weerzien'. 

 

Oma had meer dan groene vingers. Alles groeide en bloeide overvloedig en weelderig bij oma Hentje. 

Toen wij zelf gistermiddag in winterjas en met een wollen sjaal om de natuur in trokken, sprak ik een kleine wens uit tot het krijgen van een teken. Maar er gebeurde feitelijk niets opmerkelijks, al was het zien vliegen van één enkele Citroenvlinder in een snijdend koude wind wel wat ongebruikelijk. Oma werd een voorjaarsvlinder. 

Gisteravond, toen ik na een lange dag buiten in de natuur, alsnog te laat in bed belandde en voor het slapen gaan nog wat stukken las uit de biografie over M. Vasalis (notabene een tijdgenoot van oma Hentje), viel een dromerig moment wonderlijk samen met een blik op haar Clivia, naast me op het dressoir. Vijftien maart, precies op oma's geboortedag liet zich nu een pril begin aan me zien van een belovende bloemknop in de Clivia. Iets roomwits! Bloomgreetings! 

 

Ik ben er mijn warme bed voor uitgesprongen en heb met mijn mobiel snel een fotootje gemaakt. Het bewijs zal ik mijn oma appen met gedachtekracht. Ze zal verwonderd zijn. 

 

Lieveling uit Grootmoeders tijd

De Clivia Miniata, Sint Jozef plant, Grootmoedersplant, een vaste waarde in de huiskamer van mijn oma en later ook in die van mijn moeder. Zij kreeg van haar moeder de 'moederplant', waarvan inmiddels vele stekjes zijn verdeeld onder verschillende familieleden. Ik kreeg van mijn moeder de moederplant van haar moeder. Een Generatieplant, een levend erfstuk. 

Met een pui op het zuiden, zat er weinig anders op dan de plant een plek te geven in een van slaapkamers, uit het zicht van de volle zon. En dat bleek in combinatie met een gemiddelde lage dagtemperatuur van de slaapkamer een prima plaats, want vandaag zag ik iets dat leek op het begin van een bloemknop-beginsel. 

Iets roods: 

Bloom greetings van mijn oma voor mijn moeder die gisteren haar 82ste verjaardag in goede gezondheid vierde. Twee generaties tuinvrouwen met groene vingers.

"Clivia of de Sint-Jozefplant is een geslacht uit de narcisfamilie. Het geslacht werd door John Lindley vernoemd naar Lady Charlotte Florentine Clive, hertogin van Northumberland en gouvernante van koningin Victoria. De eerste, uit Zuid-Afrika geïmporteerde clivia's bloeiden op haar landgoed Almwick."

"Wist je dat de Clivia ook een natuurlijke luchtzuiveringsinstallatie is? Door een natuurlijk proces worden er uit de atmosfeer minuscuul kleine deeltjes gefilterd, die ervoor zorgen dat de luchtkwaliteit verbetert. Zo is één Clivia goed voor 15m2 luchtzuivering per dag!"