Und morgen wird die Sonne wieder scheinen Und auf dem Wege, den ich gehen werde, Wird uns, die Glücklichen, sie wieder einen Inmitten dieser sonnenatmenden Erde ...
Und zu dem Strand, dem weiten, wogenblauen, Werden wir still und langsam niedersteigen, Stumm werden wir uns in die Augen schauen, Und auf uns sinkt des Glückes stummes Schweigen ...
R. Strauss: 4 Lieder, Op. 27, TrV 170: IV. Morgen! · Daniel Hope · Mojca Erdmann · Maria Todtenhaupt · Zürcher Kammerorchester
Belle Époque
℗ 2020 Deutsche Grammophon GmbH, Berlin
Released on: 2020-02-07
Mastering Engineer, Producer: Christoph Claßen
Recording Engineer: Tobias Lehmann
Composer: Richard Strauss
Lyricist: John Henry Mackay
I had a dream last night That I was flying for the first time And in the dream I could pilot my flight With the thoughts in my mind Since there wasn't any up or down Everybody was all around When we sang, we all sang together Oh, what a beautiful sound
Ooh, ooh, sha la la la la This is the future soul song Ooh, ooh, sha la la la la This is the future soul song
I had a dream last night that I was singing And the sound of my voice Seemed to come from every mountain top, like it had no choice And when my voice rose, so did the sun When the trees sang the harmony as one Every living soul sang the most beautiful melody ever sung
Ooh, ooh, sha la la la la This is the future soul song Ooh, ooh, sha la la la la This is the future soul song
Before the war, the only words and language said "Let there be light" Those that can see it are the ones who believe it And put up no fight And in the absence of fear and control Is the sound of the surrendering soul Louder than the dogmatic persecution I sing it like you got that right
Ooh, ooh, sha la la la la This is the future soul song Ooh, ooh, sha la la la la This is the future soul song
Listen to me now I hear sighs, I hear whispers Ooh, ooh, sha la la la la This is between me and my Lord You can go right on ahead and stare 'Cause never was and never will there be Ooh, ooh, sha la la la la Any little shame in my tree You should do you, guess what? This is the future soul song And let me do me
Met het dichterbij komen van september wordt bij het maken van de dagelijkse wandeling met de hond over het veld, nu steeds de vraag gesteld wanneer de laatste vlinder van de Kleine-parelmoervlinder-populatie zich zal tonen. De dichtheid van de populatiegrootte neemt over de afgelopen dagen zichtbaar snel af. En één moet de laatste zijn. De hekkensluiter van het jaar.
Vanmiddag 14:14 uur. Het geluk aan mijn zijde. En ziedaar!
Ongeschonden, stralend, vers uitgevlogen, in goed licht. Mijn Zomervlinder.
M.C. Escher, XIX, Vlinder, houtsnede, tussen maart en juni 1931
"Vlinder. Hierin plaatst Escher een vlinder (een kleine vos, een koninginnenpage, wie weet het?) in een rijkgeschakeerd palet van bloemen en planten. Deze Emblemata waren door kunsthistoricus G.J. Hoogewerff steeds voorzien van een Latijnse spreuk en een Nederlands gedicht. In dit geval: 'Signum immortalitatis fragile admodum', met daarbij het gedicht:
Wat men gemakshalve het leven noemt, is niet al te vriendelijk met me omgesprongen. Het maakte me tot wie ik werd, iemand die wordt opgemerkt, en daarna over het hoofd gezien, omarmd en dan weer losgelaten. Maar onvriendelijk was het ook niet. Het liet me wolken zien en sterrenhemels, bomen en water, vlammende ramen in de avondzon, de maan maagdelijk blozend achter het traliewerk van een gashouder. Het liet me treinen horen in de avond, zingende merels en het drukke tsjilpen van de kleine ontroerende parmantige mussen.
Them that’s got shall get Them that’s not shall lose So the Bible said and it still is news Mama may have, Papa may have But God bless the child that’s got his own That’s got his own
Yes, the strong gets more While the weak ones fade Empty pockets don’t ever make the grade Mama may have, Papa may have But God bless the child that’s got his own That’s got his own
Money, you’ve got lots of friends Crowding round the door When you’re gone, spending ends They don’t come no more Rich relations give Crust of bread and such You can help yourself But don’t take too much Mama may have, Papa may have But God bless the child that’s got his own That’s got his own
Mama may have, Papa may have But God bless the child that’s got his own That’s got his own He just worry ’bout nothin’ Cause he’s got his own
"God Bless the Child" (geschreven in 1939 door Billie Holiday en Arthur Herzog Jr.)
Vanmiddag spotte ik na lange tijd van uit beeld te zijn geweest de Zwarte mees weer! Met de Zwarte mees gaat het niet zo goed in Nederland en is in 2017 opgenomen op de Rode Lijst, categorie 'gevoelig'. Daarom alleen al vet cool als ik 'm spot: 'Hij is er nog, hij doet het nog!'
Ik vind de Zwarte mees echt geslaagd, esthetisch. Een stuk kleiner dan de koolmees, vrij grote kop, witte wangen met witte vlek in de nek en een dikker achterhoofd dan de koolmees. Geen zwarte buikstreep, zoals de Koolmees. Manteltje blauwgrijs met twee witte strepen op de vleugels.
Het iets compactere formaat maakt de Zwarte mees direct zo toegankelijk en innemend. Ik ben dol op de Zwarte mees. Zo klein als ie is, weet ie op mij een verpletterende indruk te maken.
Het zijn vooral naaldboombewoners. Het voedsel bestaat hoofdzakelijk uit spinnen, insecten die ze in de bovenste lagen van bomen zoeken. De mees foerageert ook wel in loofbomen. De vogel nestelt in boomholen, rotsspleten, of nestkasten, maar ook in gaten in de grond.
Vandaag daalde de Zwarte mees voor me af naar het stromend water. De vogel vond mij. Hij is vet leuk. Het heeft er alle schijn van dat de ontwerper extra tijd over had door deze mees te voorzien van die extra stikseltjes, de witte vleugelstrepen. In combinatie met de witte nekvlek, doordachte delicate details.
Ik sprak al vol lof over de Zwarte mees. Esthetisch geslaagd. Een van mijn favorieten onder de zangvogels, maar het mag gezegd, de Bonte vliegenvanger is ook een pareltje.
Vooral het mannetje maakt indruk met zijn zwart-donkergrijze bovenkant, spierwitte onderzijde, witte vleugelvlekken en zijn unieke, twee witte voorhoofd-vlekken.
Het vrouwtje ziet er een stuk bescheidener uit met haar warm-bruine bovenzijde en vuilwitte borst. Zij mist de twee, unieke witte voorhoofd-vlekken.
Vandaag spotte ik het vrouwtje. Ze friste zich op. Dat doen we allemaal graag met warm weer.
