19 april 2026, Hedy
zondag 19 april 2026
Ray Lamontagne - God Willin' & The Creek Don't Rise
In the mountains the sun sets up in ribbons so high, it's like I don't never wanna get old... don't ever wanna die. We been seein' steady rain, 'bout to drive us all insane, nearly lost a few head up in the pines. At night, when some of the boys get to talking up their girls back home, you know I tell 'em there ain't none as fine as mine. I can hear old Chapman sayin' come morning we'll break the range, be pushin' hard now for the plains. I close my eyes and I can see you... I close my eyes and I can feel you here. God willin' an the creek don't rise, I'll be home again before this time next year. Though I fear this fever won't break.
Akkerranden vol ...
Het akkerviooltje, een belangrijke waardplant voor parelmoervlinders. 19 april 2026, Hedy
Levens-vreugde in den dood - Willem Kloos
Levens-vreugde in den dood
Zoudt ge, als gij doodgaat, menschen, en gij ligt,
Met brekende oogen in 't aetherisch-teêre
Masker der trekken, niet nog even keeren,
Voor de allerlaatste maal, uw bleek gezicht
Naar 't door de ruiten binnenstormend licht...?
't Zal u niet wonden met zijn gloênde speren!
Laat het u schroeien zelfs....! wat zou 't u deren?
Haast sluit gij voor eeuwig uw oogen dicht....
Dan zal die gloed op de wijde onbewustheid,
Waar heel uw wezen in henen-koelt,
Liggen, verzacht, als een zoete gerustheid,
Dat gij toch vroeger iets schoons hebt gevoeld
In dat nu mystische, verre verleden,
Toen in het zonlicht zich repten uw leden....
Willem Kloos (1859-1938).
Uit de bundel ‘Verzen III’ uit 1913
Liggen in de zon
Liggen in de zon
Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht.
Ik lig languit lig in mijn huid te zingen
lig zacht te zingen antwoord op het licht
lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen
te zingen van het licht dat om en op mij ligt
Ik lig hier duidelijk zeer zuidelijk lig zonder
te weten hoe of wat ik lig alleen maar stil
ik weet alleen het licht van wonder boven wonder
er ik weet alleen maar alles wat ik weten wil.
Hans Andreus (1926 - 1977)
Uit 'Muziek voor kijkdieren) 1951 (Windroosserie deel 12)
Hondsviooltje (Viola canina) of een bosviooltje (Viola riviniana) ...
In eigen tuin.
18 april 2026, Hedy
Zwarte specht (Dryocopus martius) ♀︎
Geheimzinnig met teruggetrokken levenswijze. Maar als je luistert en voorzichtig zoekt, vind je hem. In dit geval haar.
17 april 2026, Hedy
maandag 13 april 2026
Uur van de Wolf - Een gevleugelde herinnering
“A queda do céu e a mãe de todas as lutas” (2022). Acrílica sobre tela. 200 x 400 cm. Foto: Jean Peixoto / Estúdio7um13
Het Mauritshuis kent een koloniale oorsprong. Regisseur Ida Does onderzoekt hoe het museum met dit verleden omgaat aan de hand van het verhaal en werk van de inheemse Braziliaanse kunstenaar Daiara Tukano.
Over deze documentaire
Het Mauritshuis in Den Haag schittert aan de Hofvijver, maar het ontstond uit inkomsten uit de voormalige Braziliaanse kolonie en uit de rol van oprichter Johan Maurits in de trans-Atlantische slavernij. In deze poëtische documentaire onderzoekt regisseur Ida Does hoe het museum met dit verleden omgaat.
De Braziliaanse kunstenaar en activist Daiara Tukano bekijkt er Fabritius' Het puttertje en herkent in het vastgeketende vogeltje de geschiedenis van onderdrukte inheemse volken. Terwijl zij een muurschildering maakt in het museum, verbindt de film koloniale geschiedenis met hedendaagse inheemse stemmen, herinnering en herstel.
Regie: Ida Does
Omroep: NTR
Link voor het kijken van de indrukwekkende documentaire:
https://www.npodoc.nl/artikelen/een-gevleugelde-herinnering
https://npo.nl/start/afspelen/het-uur-van-de-wolf-een-gevleugelde-herinnering
Meer over Daiara Tukano link naar site:
https://almeidaedale.com.br/en/artistas/daiara-tukano/
zondag 12 april 2026
Bob Dylan - Lay, Lady, Lay
Lay, lady, lay Lay across my big brass bed Lay, lady, lay Lay across my big brass bed Whatever colors you have In your mind I'll show them to you And you'll see them shine Lay, lady, lay Lay across my big brass bed Stay, lady, stay Stay with your man awhile Until the break of day Let me see you make him smile His clothes are dirty, but his- His hands are clean And you're the best thing that he's Ever seen Stay, lady, stay Stay with your man awhile Why wait any longer for the world to begin? You can have your cake and eat it too Why wait any longer for the one you love? When he's standing, in front of you Lay, lady, lay Lay across my big brass bed Stay, lady, stay Stay while the night is still ahead I long to see you in the morning light I long to reach for you in the night Stay, lady, stay Stay while the night is still ahead
Patrick Watson - Je te laisserai des mots
Je te laisserai des mots En dessous de ta porte En dessous de la lune qui chante Tout près de là place où tes pieds passent Caché dans les trous , dans le temps d'hiver Et quand tu es seul pendant un instant Embrasse moi Quand tu voudras Embrasse moi Quand tu voudras Embrasse moi Quand tu voudras
Binnenveldse Hooilanden (Het Binnenveld) - De gele kwikstaart (Motacilla flava)
En aan de ervaren vogelaar het verzoek me te berichten op basis van mijn foto's, of ik nu de Grote gele kwikstaart of de Gele Kwikstaart heb gezien. Of misschien wel allebei! Ik ben echt benieuwd.
10 april 2026, Hedy
Abonneren op:
Reacties (Atom)