Vroeger vogels bij het raam
nu vliederdunne vlinders
zonder gerucht en van materie haast ontdaan.
Het is wel tijd wel tijd om weg te gaan.
From: Verzamelde gedichten
Publisher: Van Oorschot, Amsterdam
"... Daarin hield Brands zich volgens de regisseur geenszins aan de heersende televisiewetten. ‘Hij koos mensen echt uit op de kwaliteit van de boeken,’ blikt hij terug. ‘Het maakte Wim niet uit of schrijvers heel bekend waren of dat ze het leuk deden op televisie. Een goed voorbeeld daarvan is de uitzending met Maaike Meijer, de Vasalis-biografe. Die mag volgens de heersende maatstaven nooit op tv, want zij stottert. Maar Wim wilde per se dat zij gedichten van Vasalis voordroeg, omdat hij vond dat zij die gedichten het mooiste kon brengen ..."
Bron citaat: Artikel Susan Warmenhoven (13 februari 2025), uitspraak regisseur David Kleijwegt.
Link naar het gesprek:
https://npo.nl/start/afspelen/maaike-meijer
In de herfstHol en leeg van verlangenen de gele en amber en bomende groene en barnstenen stammen.Het licht hangt stil in de blaren.Mijn hart is te veel geopend,te veel in het licht gevangenin de wolken lichte varen....Een pijndoend, schrijnend dromenweg van mijzelf te komen.En eigenlijk zo wanhopend.M. Vasalis
Oktober
Teder en jong, als werd het voorjaar
maar licht nog, want zonder vruchtbegin,
met dunne mist tussen de gele blaren
zet stil het herfstgetijde in.
Ik voel alleen, dat ik bemin,
zoals een kind, iets jongs, iets ouds,
eind of begin? Iets zo vertrouwds
en zo van alle strijd ontheven -
niet als een einde van het leven,
maar als de lente van de dood.
De kruinen ijl, de stammen bloot
en dit door stilte en mist omgeven.
M. Vasalis
Uit: 'De vogel Phoenix' 1947