donderdag 29 januari 2026
Witregel
Witregel
Vanochtend na het strelen van de hond
schoof ik - nog in een nevel van ontwaken -
het gordijn zacht open.
Ik zag dat het gesneeuwd had in de nacht.
Vorst liefkoosde de tuin met ijskristallen
en ik bezag de ongereptheid door hem
heimelijk neergelegd.
Daarin het eerste schrijfwerk van een vogel.
.
29 januari 2026, Hedy
Atashgah (with Kayhan Kalhor & Kian Soltani) | Amsterdam Sinfonietta
Tartini - Devil's Trill Sonata performed together with Ray Chen | Amsterdam Sinfonietta
Volgens de overlevering schreef Tartini zijn beroemde vioolsonate in g met de bijnaam ‘Duivelstriller’ na een woeste droom waarin hij zijn eigen viool aan de duivel overhandigde om uit te vinden wat zijn niveau was. De hypervirtuoze improvisatie die vervolgens klonk, was volgens Tartini zonder weerga. Ray Chen die door zijn razendsnelle linkerhand vaak wordt vergeleken met Paginini, speelt de duivels lastige sonate moeiteloos.
Amsterdam Sinfonietta Candida Thompson, artistic direction Ray Chen, violin Giuseppe Tartini - Violin Sonatat in G minor, "Devil's Trill" I. Larghetto ma non troppa 0:00 II. Allegro moderato 3:07 III. Allegro assai 7:16 Recorded live by AVROTROS in Het Concertgebouw Amsterdam, February 17th 2019.
Affogato ("verdronken")
Thuis. Een van mijn dessert-favo's.
AffogatoHet is een eenvoudig, klassiek Italiaans dessert waarbij een bolletje vanille- of fior di latte-ijs (gelato) wordt overgoten met een hete shot espresso. Het wordt vaak geserveerd als nagerecht, soms met een toevoeging van likeur zoals amaretto
Mijn eigen interpretatie:
Over het bolletje vanille-ijs een klein handje verkruimelde zelfgemaakte Amarettini (Italiaanse bitterkoekjes) strooien, vervolgens overgieten met een shot espresso. Aftoppen met een toef slagroom. Een ongeschonden amarettini naast het ijs leggen is natuurlijk ook een optie.
Benodigd materiaal: dessertkom of een ruim cocktailglas.
Affogato (Italiaans voor "verdronken")
25 januari 2026, Hedy
zondag 25 januari 2026
"Geen begin en geen einde"
Het einde van januari komt in zicht en ik zie dat ik weinig tot niets aan verslaglegging deed in het nieuwe jaar '26.
Ik vond het tot nu toe een lastige maand. Om meerdere redenen en het lijkt een pril patroon te worden dat deze specifieke koude wintermaand - zowaar de maand waarin ik het levenslicht zag - me met het jaar zwaarder valt.
Ik mis Licht. Jong Licht. Dat Licht dat je laat herinneren dat alles wat failliet aanvoelt, weer gaat doorstarten. Dat licht dat zingt in de cyclische tijd.
Geen begin en geen einde.
Normaliter til ik mezelf vlot uit afgeleefde gemoedstoestanden, maar de afgelopen weken slaagde ik daar níet in. Zelfs de roep van buiten bleef uit. Ik voelde, hoorde en zag het niet. Door het aanhoudend askleurig perspectief en gebrek aan energie meende ik zelfs op momenten zeker te weten dat het laatste woord en beeld gedeeld waren.
En bij een geforceerde poging mijn stemming een radslag te laten maken door het ondergaan van een door mijzelf opgelegd bosbad, inmiddels meer dan anderhalve week geleden, voelde ik me zelfs ellendiger dan ooit. Zelfs bomen slaagden er niet in me stevig te omarmen.
Ik gaf het op. Ik liet mijn zorgen over de uitkomst van alles los.
En dit stoppen met forceren en piekeren leidde gisteren tot een geest impuls.
Noem het Licht van Boven.
In een fractie van een seconde overzag ik dat het eind van januari het begin van februari met zich meedraagt. Kinderlijk eenvoudig. Er ontstond ruimte. Ruimte werd geboren, met een oerkreet.
In mijn binnenruimte hoorde ik mijn vogel, de Dryocopus Martius. Mijn Zwarte Specht. Daar was ie.
In februari valt het hoogtepunt van de balts van de Zwarte Specht. De hofmakerij van deze vogel met zijn klaaglijke roep, maakt van zijn territorium een mysterie plaats. De opvallende roep van de Zwarte Specht, die vooral in nawinter en voorjaar op heldere, frisse ochtenden te horen is, vuurt ieder failliet verklaard winterhart aan.
Op pad dus, op zoek naar mijn aanvuurder. Mijn inspirator met rode pet.
Ik wil 'm zien!
24 januari 2026, Hedy
Nem Às Paredes Confesso - Amália Rodrigues
Não queiras gostar de mim
Sem que eu te peçaNem me dês nada que ao fimEu não mereçaVê se me deitas depoisCulpas no rostoIsto é sincero, porque não queroDar-te um desgostoDe quem eu gostoNem às paredes confessoE até apostoQue não gosto de ninguémPodes morrer, podes chorarPodes sorrir tambémDe quem eu gostoNem às paredes confesso
Bach: Keyboard Concerto No.3 in D Major, BWV - Beatrice Rana
00:00 Concerto No. 3 in D Major, BWV 1054: I. 06:41 Concerto No. 3 in D Major, BWV 1054: II. Adagio e piano sempre 11:58 Concerto No.3 in D Major BWV 1054 : III. Allegro
Arcangelo Corelli - Concerto in D Major Op. 6 No. 4, complete
Rainer Maria Rilke, Letters to a Young Poet
“En als wij weer over de eenzaamheid praten, dan wordt steeds duidelijker dat dat in wezen niet iets is wat je kunt uitzoeken of nalaten. Wij zijn eenzaam. Men kan zichzelf zand in de ogen strooien en doen alsof het niet zo is. Dat is alles. Maar hoeveel beter is het niet om in te zien dat wij het wel zijn, en daar gewoon vanuit te gaan. Het zal ons dan wel duizelen; want alle punten waarop ons oog gewoon was te rusten, worden ons afgenomen, niets is meer nabij en al wat ver is is oneindig ver. Wie vanuit zijn kamer, nagenoeg onvoorbereid en onverhoeds, op de top van een hoge berg zou worden neergezet, zou iets soortgelijks moeten voelen: een weergaloze onzekerheid, het overgeleverd zijn aan iets onbekends zou hem bijna te gronde richten."
Borgeby Gård Flädie, Zweden, 12 augustus 2017
zaterdag 3 januari 2026
Uit: Daodejing 道德經
Dertig spaken komen samen in een naaf
het wiel is bruikbaar door wat er niet is.
De klei wordt uitgehold en vormt een pot
de pot is bruikbaar door wat er niet is.
Men hakt deuren en ramen uit, maakt een huis
het huis is bruikbaar door wat er niet is.
Zo plukken wij de vruchten van wat er is
door gebruik te maken van wat er niet is.
Uit: Daodejing
Sneeuw
Sneeuw
Het wit.
Onhoorbaar is
het wit. Slechts
wat getrippel
van vogelpoten
heel omzichtig
in de bange
stilte van het
wit.
Onhoorbaar ligt
het wit in de
leeggeblazen ochtend.
Ik schrijf er
geen voetstappen
in.
Roland Jooris
Cantata "Care Jesu": I. Aria, "Chare Jesu suavissime" - Alessandro Stradella
Cantata "Care Jesu": I. Aria, "Chare Jesu suavissime" (Alto) · Gérard Lesne · Sandrine Piau · Il Seminario Musicale Caldara & Stradella - Cantatas & Motets Executive Producer: Alain Lanceron Counter- Tenor Vocals: Gérard Lesne Ensemble: Il seminario musicale Recording Producer: Michel Bernard Balance Engineer: Michel Pierre Composer: Alessandro Stradella