droomt in de plant
beweegt in het dier
en ontwaakt in de mens.
Rumi (1207- 1273)
zaterdag 11 januari 2025
woensdag 8 januari 2025
Maria João Pires 2024 Festival Performance
zondag 5 januari 2025
zaterdag 4 januari 2025
Saint-Saëns - La Muse & Le Poète
Amsterdam Sinfonietta
Candida Thompson, director & violin
Victor Julien-Laferrière, cello
Gwyneth Wentink, harp
La Muse et le Poète, composed by Camille Saint-Saëns, is a work for violin, cello, and orchestra, written in 1910. It is not a traditional concerto or chamber music piece but rather a poetic dialogue between the two soloists. The title perfectly reflects the nature of the piece: an intimate, introspective interaction between inspiration (the muse) and creativity (the poet).
Saint-Saëns composed this work later in his life, during a period when he was creating more introspective and contemplative pieces. La Muse et le Poète reflects his desire to explore the deeper connection between inspiration and creation. It was first performed in 1910 in London.
"Concert voor viool, cello en orkest met de mooie naam La muse et le poète uit 1910. Het lyrische, romantische werk is geïnspireerd door het gedicht La nuit de mai van Alfred de Musset en betreft volgens de componist een dialoog tussen twee individuen: de muze als vioolsolist en de dichter als melancholieke cellopartner."
vrijdag 3 januari 2025
'Muziek verbindt en verbroedert'
Vandaag stuitte ik bij toeval op een al tijden bestaande podcast. De 'Roots' podcast 'Notenkrakers'. Ik zocht naar een app voor op mijn phone, die me in de natuur gaat helpen bij het nog makkelijker lokaliseren en herkennen van vogels. Het natuurtijdschrift 'Roots' was me wel vaag bekend. Het bestaan van een podcast gelinkt aan dit tijdschrift niet.
En zoals dat vaak gaat, bij ontdekking van iets nieuws en moois duik je zinnebeeldig in een bak met slagroom en blijkt gulzigheid menselijk. Bij achterstand blijkt het aanbod immers verleidelijk groot. Drie afleveringen die direct mijn aandacht trokken, waren respectievelijk die met de thema's 'De Groene Specht', 'Mezensoorten' en last but not least 'De Geelgors', de vrolijke, gouden zomervogel.
Van de aflevering over 'De Geelgors' heb ik slechts het begin beluisterd. Niet omdat interesse ontbrak, maar wel omdat ik bijzonder genoeg direct afgeleid werd door Beethovens 'Symfonie nr. 5. Muziek dus.
De samenhang tussen de twee grootheden 'Muziek' en 'Vogels' behoeft wat mij betreft geen uitleg. Geen ander diersoort voorziet de mens al eeuwen van prachtige zang en tonen. Geen ander diersoort legt zoveel muzikaliteit aan de dag als de vogel.
Over het verband tussen 'De Geelgors' en 'Beethoven's nr. 5' schreef ik al eens eerder op dit blog. Kort samengevat, de Geelgors blijkt met zijn zang dé inspiratiebron geweest voor Beethovens begintonen van misschien wel het meest bekende en uitgevoerde stuk uit de geschiedenis van de klassiek muziek.
De symfonie maakt ongetwijfeld óók deel uit van mijn prilste kennismaking met klassieke muziek. In mijn vroege jeugd klonken door de grammofoon van mijn moeder ook het 'kort-kort-kort-lang' van Beethoven's Vijfde. Ook herinner ik me de kleine sculpturen in zacht grijsblauw keramiek nog goed. De hoofden van Mozart en Beethoven die links en rechts stonden opgesteld op haar harmonium en toezicht hielden.
Op dat harmonium kreeg mijn moeder jarenlang les van 'Meneer Helmink'. De beeldjes spraken diep tot mijn verbeelding, vooral dat met de weelderige, wilde haarlokken van Beethoven. Een woeste man, zo scheen me toe. Ook het beeld van muziekleraar, de heer Helmink' zittend naast mijn moeder herinner ik me nog helder. Met een breinaald 'tikte hij op haar vingers als het stuk niet naar wens werd uitgevoerd, of door haar fouten werden gemaakt.
Aan de impuls tot het opnieuw willen beluisteren van 'Beethovens nr 5.' werd vandaag onmiddellijk gehoor gegeven door mij. Op zoek naar een uitvoering die ik nog niet ken. Het werd die van Orchestre Paris onder leiding van dirigent Jaap van Zweden. Een louter vermakelijke tien minuten volgden. Niet op de laatste plaats door de geweldige muzikaliteit van het orkest. Maar ook de aanstekelijke passie waarmee de chef het orkest door het 'Allegro con brio' loodste verdient lof en staat garant voor een boost energie.
Stralen, zwieren, zon, leven, zomer! Nog maar net terug van de wandeling door de eerste sneeuw in dit nieuwe jaar 2025, verscheen thuis luisterend naar de uitvoering van Jaap van Zweden de Geelgors moeiteloos voor mijn geestesoog. Niets noodlot symfonie! Ook deze winter zal overwonnen worden. Het Licht neemt toe.
donderdag 2 januari 2025
Picus martius
Een rijk begin van het nieuwe jaar. Heb er lang op gewacht en zo werd mijn geduld vandaag eindelijk beloond. Ik zocht niet gericht. Zijn overduidelijke, niet te missen roep bracht me op het spoor. Een indringende roep, schallend over boomtoppen. Deze architect van het bos roept je persoonlijk aan. De Zwarte Specht.
Ondanks zijn uniek uiterlijk, een geheel zwart verenkleed met rode kruin, lukte het me nooit eerder de mysterieuze, schuchtere vriend te spotten. Hij laat zich niet snel zien.
De ontmoeting vanmiddag, naar mijn wens te kort en op ruime afstand, maakte indruk op me. Ik zie er naar uit deze Specht dit jaar vaker te treffen.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 als Picus martius gepubliceerd door Carl Linnaeus. De naam 'martius' betekent in het Latijn zowel 'gewijd aan Mars' als 'oorlogszuchtig'.
"In het antiek Griekenland werd de zwarte specht beschouwd een orakelvogel uit wiens geschreeuw en vliegtrajecten men de toekomst kon voorspellen. In de Romeinse religie werd de zwarte specht geassocieerd met Mars, de god van de oorlog. Mogelijk dankte de zwarte specht deze associatie aan de aan hem toegeschreven moed. Een andere mogelijke verklaring is zijn opvallende roep en roffel tijdens de paring, daar Mars oorspronkelijk een vruchtbaarheids- en woudgod was in de Romeinse mythologie. Zowel de specht als de wolf voorzagen Mars' zonen Romulus en Remus van voedsel in Rome' stichtingslegende."
2 januari 2025, Hedy
Abonneren op:
Posts (Atom)