Haven
Je zei dat je een haven was
en ik enkel een schip,
dat soms voor een paar dagen
bij jou voor anker gaat,
om daarna weer uit te varen.
Of misschien zou jij mettertijd mijn thuis worden,
de plek waar ik veilig terugkeer,
omdat ik weet dat jij op me wacht,
gek als je bent en met open armen.
Maar ik moest weer de zee over
en weer kwelden we elkaar
met lange brieven en valse illusies,
omdat afstand zijn tol eist.
Of vergiste ik me, geloofde ik vergeefs
in vermomde geloftes?
Zo zal ik andere havens blijven zoeken
om te ankeren
en jij zult schepen blijven ontvangen,
die naar thuiskomst verlangen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten