Vorige week sprak ik nog stil de wens uit ooit een Kleine bonte specht te mogen spotten. Deze zondagochtend was het raak. Pas thuis bij het bekijken van het bewegend beeld was ik echt overtuigd, want nooit eerder zag ik de kleinste variant van onze spechten. De kleine bonte specht is nogal zwijgzaam en lastig te vinden buiten het broedseizoen.
Vreemd genoeg waren er hoegenaamd geen vogels te horen, maar eenzaam getik deed ons langer stilstaan en zoeken tijdens de wandeling. Het duurde even voor we het spechtje in beeld hadden. Niet groter dan een flinke mus.
Een vrouwtje, rood-loos verenkleed. Alleen het mannetje heeft een rode kruin. Ze was haar kostje bij elkaar aan het hakken in het dode hout, hoog boven ons.
Ik vind haar rugzijde met gebandeerde brede witte banen erg mooi. Dat deze banen over haar hele rug lopen in tegenstelling tot die van de Middelste bonte specht geeft haar een extra pittig uiterlijk, zo klein als ze is. Haar buikje doet wat smoezeliger aan dan die van de Middelste- en Grote bonte specht.
15 februari 2026, Hedy
Geen opmerkingen:
Een reactie posten